ของไม่หวาน

หมูย่าง กับมัสตาร์ด (หมูบัง)
อกเป็ดบนเนื้อแอปเปิ้ล และมะเบือม่วงชุบแป้งทอด โรยหมูหยอง

อร่อยทุกอย่าง



ทริปสิงคโปร์ที่ผ่านมาว่าจะไม่ให้ดูรูปอาหาร
เพราะรู้ดีว่าทริปนี้ถ่ายมาได้ห่วยมาก (ก็มือไม้มันสั่น-ฮา)
แต่ว่าเจ้อยากดู ก็เลยเอาให้ดูหน่อย ไม่ครบ
เอาเท่าที่ชัดละกันนะเจ้

(ขอบอกว่าอาหารโรงแรมนี้รสชาติเหนือความคาดหมายจริงๆ!)

สิงคโปร์ที่ไปเห็น

บนถนนจากสนามบิน



11-12 พฤศจิกายน 2553
ไปสิงคโปร์เป็นครั้งแรก
จะว่าเชยก็คงไม่เชิง เพราะหลายๆ คนก็ยังไม่เคยไปเหมือนกัน
(ก็มันจำเป็นจะต้องเคยไปที่ไหนล่ะ)

ตอนจะไปก็ไม่ค่อยอยากไป (เหตุผลเดิม-ห่วงแมว)
แต่ก็ทำใจว่าเออ ไปทำงาน แล้วก็คิดว่าไปเปิดหูเปิดตาซะหน่อยนะ
เงินทองก็ไม่ได้เตรียมไปช้อปอะไรมากมาย แลกไปแค่ 2000 บาทเอง ได้ยังไม่เต็มร้อยดอลลาร์สิงคโปร์เลย

ผลก็คือ ดีใจมากที่ได้ไปเห็นสิงคโปร์ในมุมนี้เป็นมุมแรก (เชื่อว่าคงมีอีกหลายมุม เหมือนที่บางกอก เชียงใหม่ และหาดใหญ่มีหลายมุม)

ดีใจที่เริ่มต้นทำความรู้จักกับสิงคโปร์ด้วยความประทับใจ

ปล. คำถามแรกที่คนสิงคโปเรียนถามเมื่อรู้ว่าฉันเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ไปสิงคโปร์เป็นครั้งแรกคือ รู้สึกอย่างไรกับสิงคโปร์ (ต๊าย ตอบยากยังกะคำถามนางงาม)
ฉันตอบว่า สิงคโปร์มีต้นไม้ใหญ่เต็มเมืองเลย (ประทับใจมาก)
ถ้าได้ตอบใหม่จะตอบว่า ประทับใจน้ำใจเอื้อเฟื้อของคนสิงโปเรียนมาก (ก็ฉันไม่ได้คาดคิดมาก่อนเลยนี่นา ว่าจะมี)

แก้เผ็ดน้องเหมียวหนีเที่ยว

ลองวางเซิร์ฟๆ แผ่ๆ อย่างนี้ก่อน

วางเต็มพื้นที่ไม่ได้หรอก ซื้อมาน้อย



ไปเดิน Daiso สิงคโปร์ได้ของเด็ดมาแก้เผ็ดนังเหมียวชอบหนีเที่ยว

เป็นแผงพลาสติกลักษณะเหมือนหนามแทงขึ้นมา เค้าเอาไว้ครอบแปลงเพาะต้นไม้ไม่ให้เหมียวไปคุ้ยเขี่ย (แล้วอาจจะอึ) คิดว่าถ้าเหมียวไม่ชอบเดินบนหนามแบบนี้ ถ้าเอามาวางกั้นไว้บนระเบียง ให้ยาวพ้นระยะกระโดด อาจเป็นการกักบริเวณแมวได้โดยไม่เป็นการทำร้ายจิตใจกันเกินไป


(ว่าแต่ Daiso เมืองไทยไม่มีขายชิมะ?)

แมวสอนว่า : แมวแต่ละตัวมีเสียง และน้ำเสียงที่มีคาแรกเตอร์ต่างกันไป ไม่ผิดกับคน

แมวสอนว่า : เวลาเหงื่อไหลไปโดนแผลแมวข่วนใหม่ๆ แสบยิ่งกว่าอะไร

แมวสอนว่า : โรคผิวหนังมันไม่ได้หายกันง่ายๆ นะ หม่ามี๊

Eat Pray Love: ก่อนจะรัก ต้องรู้จักหัวใจตัวเอง

Rating:	★★★★
Category:	Movies
Genre:	Drama

ดู Eat Pray Love แล้วอยากมีเงินพาแมวไปอยู่อิตาลีนานๆ เพื่อจะได้ไป Eat แบบนั้น ไปเรียนภาษาจากผู้ชาย แล้วก็ใช้ชีวิตเนียนๆ กับคนอิตาเลียนแบบนั้น แถมยังอยากไปบาหลี เพื่อจะได้พบ Love โรแมนติกอย่างนั้น กับหนุ่มใหญ่ที่มีความเชยเป็นเสน่ห์แบบนั้น

แต่ไม่ใช่ว่าไม่คิดอยากไปอินเดีย เพียงแค่ฉันไม่อยากไปอินเดียส่วนที่เป็นแบบในเรื่อง เพราะการ Pray และ Meditation นั้น ฉันเชื่อของฉันว่าทำที่ไหนก็ได้ ถ้าใจพร้อมจะสงบน่ะนะ

สิ่งที่สะกิดใจก็คือ นี่เป็นหนังอเมริกันที่นำแสดงโดยจูเลีย โรเบิร์ตส์อีกเรื่องหนึ่ง ที่สะท้อนภาพของสตรีผู้ไม่รู้ใจตัวเอง (อีกเรื่องคือ Runaway Bride จำได้ไหม ในเรื่องนั้นเธอเปลี่ยนสไตล์การกินไข่ไปตามผู้ชายที่คบ เรื่องนี้เธอเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัวตามผู้ชายอีกแล้ว)

ฉันไม่โทษผู้หญิงที่ไม่รู้ใจตัวเอง ไม่รู้จักตัวเอง เพราะของแบบนี้ไม่ได้เป็นกันได้ง่ายๆ มันต้องใช้เวลาอยู่กับตัวเองนานพอ แล้วก็ต้องรักตัวเองมากพอ (มากพอที่จะไม่ยอมบังคับใจตัวเอง เปลี่ยนแปลงตัวเองเพียงเพื่อความสุขของคนอื่น) แต่เมื่อเรายังไม่รู้จักตัวเองดีพอ มันมักทำให้ความสัมพันธ์กับคนรักของเรามีปัญหา ในรูปแบบที่ไปตระหนักในเวลาต่อมาว่า “ฉันไม่ได้รักเขาแบบนี้”

หลังจากลิซ หรือจูเลียพบว่า “แบบนี้ไม่ใช่” เป็นครั้งที่สอง เธอก็พยายามทำความรู้จักกับตัวเองด้วยการตะลอนจากนิวยอร์กไปอิตาลี อินเดีย แล้วก็บาหลี เพื่อที่อเมริกันสาว(ใหญ่)เช่นเธอจะได้หลุดจากกรอบที่ครอบความเป็นอเมริกัน เปิดหูเปิดตาแล้วก็ฟังด้วยหัวใจ (เช่นที่เคตุทแห่งบาหลีบอก) จึงได้รู้จักโลก และรู้ว่าจริงๆ แล้วตัวเองต้องการอะไร

ฉันไม่คิดว่าเราต้องทุรนทุรายตะเกียกตะกากไปถึงเมืองนอกเมืองนา เพื่อที่จะรู้จักตัวเอง บางที แค่เปิดหัวใจเล็กๆ ของเราให้กว้าง จนอะไรๆ ที่มันคับข้องอยู่ไหลออกไปให้หมด ปล่อยให้ใจโล่งๆ ว่างๆ ไร้สัมภาระสักแป๊บ จากนั้นก็ค่อยทบทวนว่าที่ผ่านมาน่ะมันยังไง คิด คัดสรรว่าต่อไปอยากได้อะไร สิ่งไหน และใคร เข้ามาอยู่ในใจบ้าง

เมื่อรู้ว่าอะไรที่ใช่ อะไรที่ไม่ใช่ และเลิกนิสัยขี้หวง เก็บงำ เหนี่ยวรั้งทุกสิ่งทุกอย่างไว้จนหัวใจโอเวอร์โหลดแล้ว ตอนนั้นเราก็คงจะได้รู้จักตัวเองดีขึ้น จะคบกับใคร แบบไหน ยังไง ก็คงจะมุ่งไปข้างหน้าได้อย่างแน่วแน่ ไม่มีลังเล และไม่ต้องเสียใจเหมือนที่ผ่านๆ มา

ของแบบนี้ไม่ต้องรอจนเป็นสาวใหญ่หรอกนะ


บันทึก:
• จูเลียตัวใหญ่มากจนตอนแรกคิดว่าในบทนั้นชีกำลังท้องอยู่
• แต่ตัวใหญ่ยังไงขาชีก็ยังเพรียวยาวอยู่นะ
• ชอบเสื้อผ้าของลิซมาก แม้จะใส่แล้วดูตัวใหญ่มากกกกกก็ตาม
• ฉันรักความเป็นละตินในตัว Javier Bardem (อ่านว่า ฆาบิเยร์ บาร์เด็ม) จังเลย
• บทบาทของเขาในเรื่องนี้ดูดีที่สุดเท่าที่เคยดูมาเลย