วันพุธที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๕๑
You only see what your eyes want to see
มาดอนน่าเอื้อนเอ่ยขึ้น พอดีกับจังหวะก้าวออกจากลิฟต์
์
ออกจากออฟฟิศก็ปาเข้าไปสามทุ่มครึ่ง
อากาศกำลังดี ฟ้าโปร่ง ลมพัดเย็นสบาย
การจบลงด้วยดีของบทสนทนายุ่งขิงนานสามชั่วโมงกว่าทำให้ยิ้มกริ่ม
How can life be what you want it to be
You're frozen
When your heart's not open
จากหน้าตึกโอเชียน เดินไปปากซอย ๑๙ เลี้ยวขวาไปทางอโศกมนตรี
มุ่งหน้าไปสถานีบีทีเอส
You're so consumed with how much you get
You waste your time with hate and regret
เิริ่มจะดึกแล้ว แต่รถราบนถนนอโศกยังจอแจ
'บรรยากาศสวยจัง' ไม่ได้ใส่แว่นก็จะเห็นโลกกลางคืนเบลอๆ สวยๆ แบบนี้เอง
และขณะที่กำลังอิ่มเอมกับอารมณ์อยู่นั้น....
นั่นมัน...
ก้อนอะไร ใหญ่ๆ ดำๆ กำลังเคลื่อนที่มา
You're broken
When your heart's not open
ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ
ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ
Mmmmmm, if I could melt your heart
เฮ้ย!
นั่นมันช้าง เอ๊ย! ไม่ใช่ ลูกช้างนี่นา
Mmmmmm, we'd never be apart
แล้วมันจะวิ่งไปไหน?
บนทางเท้าริมถนนอโศก?
ตอนสามทุ่มกว่า?
หรือมันตกมัน?
Mmmmmm, give yourself to me
บ้า
ตัวมันยังเล็กอยู่เลย
Mmmmmm, you hold the key
เฮ้ย มันเป็นไรอะ?
Now there's no point in placing the blame
And you should know I suffer the same
หลบ หลบ
ต้องหลบ
If I lose you
My heart will be broken
ตุบ ตุบ ตุบ
ช้างน้อยผ่านไป
บนทางเท้าริมถนนอโศกเวลาสามทุ่มครึ่งที่ยังมีรถวิ่งจอแจ
มันวิ่งข้ามแยกเข้าตึกรัชภาคย์ไป
ยังตรงไปอีก
Love is a bird, she needs to fly
Let all the hurt inside of you die
ดูมันรีบๆ
จะไปไหนล่ะนั่น?
แล้วถ้ามันไปถึงปากซอยเรา มันจะดูรถก่อนข้ามถนนไหม?
You're frozen
When your heart's not open
แล้วเราควรทำไงดี?
เจ้าของมันก็ไม่เห็นวิ่งตามมาสักที
หรือควรตามมันไป
If I could melt your heart
We'd never be apart
...ปลอบให้หายตกใจ ?
บ้าสิ
มันโกรธไร หนีไรมาก็ไม่รู้
Give yourself to me
'แล้วเราควรทำไงเนี่ย?'
ยืนอึ้งอยู่ในแสงเบลอสวย
บนถนน รถรายังขวักไขว่
คิดยังไม่ออก
You hold the key
ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ
เท้าทั้งสี่ของมันพาเจ้าของวิ่งไกลออกไปเรื่อยๆ
แล้วมันจะถูกรถชนไหม?
You only see what your
eyes want to see
How can life be what
you want it to be
You're frozen
When your heart's not open
....อะไรนะ
มาดอนน่าว่าเราป่าวเนี่ย?
