"เราเป็นภรรยาของชายอื่น ท่านรากษส
เหตุใดท่านจึงคิดเรายังเป็นของท่านได้อีกทั้งที่เราเป็นของชายอื่นแล้ว?
และไม่ได้เป็นเพียงในชีวิตนี้ หากยังเป็นตลอดชั่วนิรันดร์
ทั้งในภพภูมิที่ผ่านมาและทุกภพภูมิที่จะผ่านไป
เราเป็นขององค์รามเสมอมา และจะเป็นเสมอไป
ท่านเองมีสตรีมากมายไว้บำรุงบำเรอ ท่านมิได้พยายามซุกซ่อนพวกนางให้ห่างจากสายตาราคะของชายอื่น?
เช่นนั้น ไยท่านมิยินยอมเข้าใจ สามีเราย่อมห่วงใยเราปานใด?
โปรดฟังเราอีกครั้งเถิดทศกัณฐ์ เราจงรักภักดีต่อองค์รามยิ่ง
และจะไม่มีวันทรยศต่อพระองค์เด็ดขาด"
เหตุใดท่านจึงคิดเรายังเป็นของท่านได้อีกทั้งที่เราเป็นของชายอื่นแล้ว?
และไม่ได้เป็นเพียงในชีวิตนี้ หากยังเป็นตลอดชั่วนิรันดร์
ทั้งในภพภูมิที่ผ่านมาและทุกภพภูมิที่จะผ่านไป
เราเป็นขององค์รามเสมอมา และจะเป็นเสมอไป
ท่านเองมีสตรีมากมายไว้บำรุงบำเรอ ท่านมิได้พยายามซุกซ่อนพวกนางให้ห่างจากสายตาราคะของชายอื่น?
เช่นนั้น ไยท่านมิยินยอมเข้าใจ สามีเราย่อมห่วงใยเราปานใด?
โปรดฟังเราอีกครั้งเถิดทศกัณฐ์ เราจงรักภักดีต่อองค์รามยิ่ง
และจะไม่มีวันทรยศต่อพระองค์เด็ดขาด"
จากอารัมภบท, รามายณะ
ฉบับเมืองโบราณสำนักพิมพ์
โดย ราเมศ เมนอน
แปลโดย วรวดี วงศ์สง่า
