วันพฤหัสบดีที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2551

เรดาร์แมว : แมวร้านข้าวแกง




วันศุกร์ที่ ๕ กันยายน ๒๕๕๑

ตื่นตีห้า ไปคลับ เล่นโยคะรอบ ๗.๐๐ น.
ไหนว่า Gentle Yoga
ไม่เห็นจะ Gentle ตรงไหน
ท่าง่ายๆ แต่โหดชะมัด
เหงื่อแตกไปสามตุ่ม
จบคลาส อาบน้ำแล้วหิวมาก
คิดว่าสามารถกินควายได้ทั้งตัว
เลยซมซานไปหาร้านข้าวแกง เนื่องจากต้องกินข้าวด่วน
ไม่งั้นอาจะเป็นลมได้

...ร้านนี้เป็นร้านใกล้ๆ คลับ อยู่ตรงปากซอยโนโวเทลโลตัส
รสชาติอาหารบอกว่าวันหลังไม่ควรมากินอีก
(คนขายดุอีกตะหาก)

แต่เจ้าเหมียวสองตัวนี่สิ
มันช่างน่ารักน่าเอ็นดูแท้ๆ

วันพุธที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2551

บางเรื่องที่ไม่รู้เหตุผล ตอนที่ ๔ คนที่ไม่เคยลืม




“ขอบคุณนะ”

คำพูดที่ตัวเองกล่าวแสดงความซึ้งน้ำใจ 'คนแปลกหน้า' ทำให้ภารดีอดสะดุ้งไม่ได้

 

มันคือคำพูดเดียวกับที่คนคนหนึ่งเคยใช้ตอบรับทุกครั้ง หลังเธอเอ่ยคำรัก

 

คำพูดที่แรกได้ฟัง ก็ทำให้ซึ้ง ด้วยอิ่มใจไปกับน้ำเสียงอบอุ่นของเขา

แต่เมื่อมันกลายเป็นคำตอบมาตรฐานเหมือนๆ กันทุกครั้ง เธอจึงเริ่มสงสัย

 

ทำไมเขาต้องขอบคุณที่เรารักเขา?

 

ทำไมเมื่อเราพูด รักพี่นะ

เขาไม่ตอบ ฉันก็รักเธอ

 

ทำไมไม่ใช่การแสดงความรักตอบ แต่กลายเป็นการกล่าวขอบคุณ?

 

..เขาไม่ได้รักเราภารดีให้คำตอบแสนขมขื่นกับตัวเอง

 

เขาคนนี้คือคนที่ทำให้เธอรู้จักความรัก

ความรู้สึกซับซ้อน ที่อยู่ดีๆ ก็ระเบิดตัวขึ้นตรงจุดลึกสุด กลางใจ

เสียงระเบิดทำให้เกิดความมึนงง สับสน

แต่หลังใช้เวลาและความพยายามคลี่ปม ทำความเข้าใจกับความซับซ้อนนั้น เธอก็เข้าใจมันได้ในที่สุด

ว่านั่นคือ รัก

 

..ความรู้สึกที่ผลักดันให้คนเราทำอะไรได้หลายอย่าง เป็นหลายอย่างที่คนคนนั้นไม่เคยคิดจะทำเพื่อใคร

 

เขาเป็นคนขีดไม้ขีดจุดเทียนเล่มนี้ในตัวเธอ

เขาทำให้เปลวเพลิงแห่งอารมณ์และความรู้สึกของผู้หญิงที่รักเขาลุกโชนขึ้น

เขาทำให้เธอค้นพบ และรักร่างกายของตัวเอง

...อาจจะโดยไม่ได้ตั้งใจ

เขาทำให้เธอฝันถึงชีวิตที่มีเขาอยู่เคียงข้าง และอีกร่างกายที่จะถือกำเนิดขึ้นจากตัวเธอ 

 

...เขาจะเคยรู้ไหมว่าเขาคือสิ่งที่เธอคิดถึงทุกขณะจิต

คือจุดศูนย์กลาง แรงดึงดูด คือพลัง ชีวิตชีวา และความเร่าร้อนของชีวิตเธอ

คือสิ่งสำคัญที่สุด ที่ผู้หญิงคนหนึ่งแคร์มากที่สุด

บางทีอาจมากกว่าชีวิตของตัวเองเสียอีก

 

ยังมีหลายสิ่งที่เขายังไม่รู้

แต่ในวันนี้ คงไม่มีประโยชน์ที่จะบอกให้เขารู้

ภารดีบรรจงเก็บซ่อนหลายสิ่งนี้ไว้ในมุมหนึ่งของหัวใจตัวเอง

 

ต่อจากนี้ไป ไม่ว่าเธอจะรักใครอีกกี่ครั้ง

ภารดีรู้ว่าจะไม่เหมือนกับความรักที่เคยมีให้เขา

คนที่เธอจะไม่มีวันลืม

 

 

 

 


วันอังคารที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2551

ชีวิตสัตว์โลก ตอน ครั้งหนึ่ง...เคยมีชีวิต





.....ไร้คำบรรยาย

ชีวิตสัตว์โลก ตอน ทายซิ..อะไรเอ่ย





เซ็งนัก
ลองทายกันเล่นๆ ดีกว่า
ว่าในรูปนี่มันอะไร

หุหุ

เรดาร์แมว : โยคะแมว




วันอังคารที่ ๒ กันยายน ๒๕๕๑

เพลียๆ
เพราะเมื่อคืนนอนหลับๆ ตื่นๆ สลับกับฝันร้ายว่าได้รับโทรศัพท์เล่าเรื่องว่ามีการยิงกันที่ม็อบ
ตื่นขึ้นมาพบว่ามีแมสเซจข่าวเพียบ
เฮ้ย! เรื่องจริงนี่หว่า

เปิดโทรทัศน์แล้วจิตตกเลย นี่มันเรื่องจริงไม่ใช่หนังแอ็คชั่น
ทำไมเค้าถึงทำกับคนด้วยกันได้ลงคออย่างนี้นะ

ก็อยู่ในอาการเซ็งเป็ดมาเรื่อยๆ
จนตอนเที่ยง ก็เจอเจ้าอ้วนใต้ตึกโอเชี่ยน เหยื่อเก่า

เลยไม่ลังเลที่จะตรงเข้าไปเก็บภาพมันมาเบี่ยงเบนความหดเหี่ยวในจิตใจ

มันเองก็เหมือนจะชอบถ่ายรูป
โชว์ลีลาโยคะแมวใหญ่เลย

วันจันทร์ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2551

สงสัย-สงสัย (๓)





คนเี่ราควรไว้วางใจคนรักเพราะสิ่งใดมากกว่ากัน?
ระหว่าง
เพราะเขาเป็นคนเปิดเผย ตรงไปตรงมา
(ไปยุ่งกับใคร มีปัญหาอะไรก็เล่าให้เราฟังหมด)
กับ
เพราะเขาดูเป็นคนเรียบร้อย ซื่อสัตย์ ภักดี-ในสายตาเรา
 (ซื่อจริงไหมเป็นอีกประเด็นนะ)