วันอังคารที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2553
ข้าวสาลีเพาะง่าย
เริ่มแช่เมล็ดวันที่ 12 สิงหา
ปลูกวันที่ 13 สิงหา
งั้นเมื่อเช้าก็อายุได้ 4-5 วัน
มิใช่เพราะความรักโลก อยากให้โลกเป็นสีเขียว หรืออยากให้โลกร่มเย็น
ทั้งยังไม่ได้เพราะฮิตรักสุขภาพถึงกัีบต้องเพาะกล้าข้าวสาลีมาคั้นน้ำดื่มเอาคลอโรฟิลเหมือนคนอื่น
แต่เรื่องมันเป็นเพราะแมว
หลายเดือนก่อนไปร้านหนังสือ ยืนอ่านตำราเลี้ยงแมวแปลจากหนังสือฝรั่ง
เห็นเขาแนะนำว่าถ้าไม่อยากให้สวนเยิน (เพราะฟันแมว) ลองเพาะเมล็ดข้าวสาลีให้แมวแทะเล่นดู
เอาเรื่องนี้มาเล่าให้เดือนกับโม่ฟัง เดือนเห็นด้วย บอกว่าได้ยินมาเหมือนกันว่าแมวชอบ และมันมีประโยชน์ (อย่างน้อยก็เราก็หวังว่าไฟเบอร์จะช่วยพาก้อนขนหลุดออกมาทางรูทวารของมันได้อย่างสะดวกโยธิน)
อยากลองเพาะ แต่ชุดเพาะที่เค้าขายกันตามเว็บของของจุ๊กจิ๊กให้คนเลี้ยงแมว
มันช่างแพงแสน
จึงดำริไปให้แมวคราว ถามไปว่าเวลาไปร้านขายของมังสวิรัติ ถ้าเจอเมล็ดข้าวสาลีก็ให้ซื้อติดมือมา แมวคราวจัดให้มาจริงๆ แต่แบ่งมานิดเดียว ด้วยหวังจะเพาะข้าวสาลีให้ทารกน้อยในบ้านได้ดื่มกินน้ำคั้น
กาลเวลาผ่านไป ในที่สุด แมวของฉันก็ได้เล็มกินยอดกล้าข้าวสาลีก่อนทารกผู้นั้นจนได้
ป.ล.
-ข้าวสาลีเพาะง่ายจัง
-เดี๋ยวจะฝากแมวคราวไปเหมาเมล็ดข้าวสาลีมาส่งให้เดือนกับโม่นะ แมวๆ ของเราจะได้มียอดกล้าข้าวสาลีแทะกันถ้วนทั่ว ไม่น้อยหน้าคนมีน้ำคลอโรฟิลดื่ม
-สเต็ปต่อไปจะลองเพาะพริกขี้หนู โหระพา แมงลักดูมั่ง
-ศึกษาวิธีการเพาะมาจากหน้านี้ฮะ http://www.pantown.com/board.php?id=36139&area=3&name=board1&topic=35&action=view
วันจันทร์ที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2553
คน (๑)
ชายไม่สมประกอบกู่ร้องขายเรียงเบอร์
ยี่สิบแปดวันที่เหลือของเดือน
ฉันไม่รู้เขาไปอยู่ที่ไหน
ยี่สิบแปดวันที่เหลือของเดือน
ฉันไม่รู้เขาไปอยู่ที่ไหน
วันศุกร์ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2553
มาเฟียกับเพนกวิน
| Rating: | ★★★★ |
| Category: | Books |
| Genre: | Literature & Fiction |
| Author: | อังเดรย์ เคอร์คอฟแปลโดยรสวรรณ พึ่งสุจริต |
นิยายที่เล่าถึงบรรยากาศอึมครึมเหมือนหมอกหนาที่บดบังความสับสนวุ่นวายยุคที่ยูเครนเพิ่งแยกออกจากรัสเซียไว้เสียมิด นักเขียนโดดเดี่ยวตกยากคนหนึ่งหาเลี้ยงตัวเองกับสัตว์เลี้ยงที่เป็นเพื่อนเพียงหนึ่งเดียวของเขา เพนกวินแสนซื่อที่มีอาการหดหู่และโรคหัวใจเป็นเจ้าเรือน ด้วยงานเขียนชิ้นเล็ก ก๊อกๆ แก๊กๆ จนวันหนึ่งสำนวนสั้นๆ ที่กินใจของเขาก็ไปเตะตาบรรณาธิการหนังสือพิมพ์รายวันเข้า แล้วเขาก็ได้งานเขียนมรณานุสรณ์
แต่บทความมรณานุสรณ์จะได้ใช้ก็ต่อเมื่อคนคนนั้นตายลง แล้วเขาจะทำอย่างไร?
เขาก็ได้แต่คัดเลือกรายชื่อคนดังจากหนังสือพิมพ์ หาข้อมูลเกี่ยวกับคนคนนั้น แล้วก็ก้มหน้าก้มตาเขียนตุนไว้น่ะสิ
กระทั่งวันหนึ่ง ความตายแบบใบไม้ร่วงของคนในรายชื่อก็เริ่มขึ้น ต่อเนื่องกันไปไม่มีหยุดหย่อน
นี่มันอะไรกัน เขาและเพนกวินของเขากำลังเข้าไปพัวพันกับเรื่องลึกลับซับซ้อนอะไร และทำอย่างไรจึงจะปลีกตัวออกมาได้ หรือมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาและเพนกวินของเขาจะ “รู้เรื่อง” มากไปเสียแล้ว
ในวันเวลาที่ฝนตกตลอดเวลา อากาศแสนจะหดหู่หม่นหมอง ชวนให้เอาแต่ล้มตัวลงนอน (อย่างไร้ประโยชน์)ตลอดเวลาเช่นนี้ นี่คือหนังสืออ่านง่าย เบา แต่สนุก(แปลก็สนุก)จนไม่อยากวาง
หนังสือเล่มนี้ทำให้ยิ้มได้จากเรื่องตลกร้ายที่ทำให้นึกถึง “ร้านชำสำหรับคนอยากตาย” แต่ไม่ได้ประชดประชันกันขนาดนั้น
สนุกดี ไม่เชื่อลองไปยืนอ่านในร้านดูก่อน
วันพฤหัสบดีที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2553
ชีวิต (๑)
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)