ข้าว

นาข้าวริมทางบุรีรัมย์-โคราช
อาทิตย์ที่ 21 สิงหาคม 2554





มีแดด
มีฝน
มีข้าว

กล้วย

ปลูกกล้วย
มีกิน
มีใช้



ตลาดต้นไม้จตุจักร วันพุธ 20 กรกฎาคม 2554

สุข

แดดส่อง
ลมโบก
เป็นสุข






(สวนรอบพิมาลัยสปา เกาะลันตา, 20 มิถุนายน 2554)

บ่าย

20 มิถุนายน 2554





แดดบ่าย
ลมโบก
ใบไม้ส่ายระบำ

หลงเงา

จันทร์ที่ 20- อังคารที่ 21 มิถุนายน 2554

กลางฤดูฝน แต่บางทีมีแดดจัด
ถ้ามัวแต่หยีตาก็จะมองไม่เห็นเงางามๆ ของกิ่งไม้ใบหญ้า

ดอกไม้ริมทาง

อังคารที่ 24 พฤษภาคม 2554

พอจะมีความสุขขึ้นมาบ้าง
เลยหยิบโทรศัพท์ออกมาเก็บภาพดอกไม้ริมทางระหว่างไปทำงาน

อย่าเพิ่งติว่ารูปไม่สวย แต่โปรดมองให้ลึกถึงจิตวิญญาณในการสู้ชีวิตอันแสนพิสุทธิ์ของพืชบนดาวเคราะห์โลกเหล่านี้

ตื่นเช้าไปชม Botanic Gardens

เสาร์ที่ 19 มีนาคม 2554

เช้าที่สองบนเกาะสิงคโปร์ บริหารการเที่ยวชมด้วยการนำคณะเดินไปสำรวจต้นหมากรากไม้ที่โบตานิก การ์เด้นส์ ซึ่งอยู่ห่างโรงแรมที่พักไปประมาณ 2 ป้ายรถเมล์ (ขากลับเลยนั่งรถเมล์กลับเลย)

ต้นไม้ในนี้น่าทึ่ง แต่เดินยังไม่ทั่วถึง เลยอยากกลับมาอีก
สักครั้งสองครั้ง

เยี่ยมร้านไม้น้ำ

ซื้อกลับมาด้วย

พุธที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554

วันไหว้เจ้าตรุษจีน แต่เราไปตลาดต้นไม้ที่สวนจตุจักร
ตรงไปที่สวนบัวเกษร เยื้องกับร้านภูฟ้า สาขาปากทาง MRT กำแพงเพชร
ไปถ่ายรูปพันธุ์ไม้น้ำ ไม่ได้ไปเที่ยวเล่น
แต่ก็ถ่ายรูปแบบเล่นๆ มาบ้างเหมือนกัน

ทานตะวันทรยศ

รูปนี้จำไม่ได้ว่าเลือกโหมดอะไร
Vignette มั้ง ช่วงนี้ปลื้มอยู่



นอกจากความทรยศ
ดิฉันยังนำความตอแหลมาเสนอด้วย

หูกระจง

ขอบคุณ
ที่เจ้าช่วยบังฉันจากแสงแรงกล้า
และให้ร่มเงางามน่าอัศจรรย์

แมวอยากมีส่วนร่วม

เช้าวันพุธที่ 18 สิงหาคม 2553

ระหว่างกำลังถ่ายรูปผลงานการเพาะเมล็ดข้าวสาลีที่ระเบียง
หมาน่อยก็แสดงความจำนง อยากมีส่วนร่วม
หม่ามี๊ก็เลยจัดใ้ห้

ข้าวสาลีเพาะง่าย

เริ่มแช่เมล็ดวันที่ 12 สิงหา
ปลูกวันที่ 13 สิงหา
งั้นเมื่อเช้าก็อายุได้ 4-5 วัน


มิใช่เพราะความรักโลก อยากให้โลกเป็นสีเขียว หรืออยากให้โลกร่มเย็น
ทั้งยังไม่ได้เพราะฮิตรักสุขภาพถึงกัีบต้องเพาะกล้าข้าวสาลีมาคั้นน้ำดื่มเอาคลอโรฟิลเหมือนคนอื่น

แต่เรื่องมันเป็นเพราะแมว

หลายเดือนก่อนไปร้านหนังสือ ยืนอ่านตำราเลี้ยงแมวแปลจากหนังสือฝรั่ง
เห็นเขาแนะนำว่าถ้าไม่อยากให้สวนเยิน (เพราะฟันแมว) ลองเพาะเมล็ดข้าวสาลีให้แมวแทะเล่นดู

เอาเรื่องนี้มาเล่าให้เดือนกับโม่ฟัง เดือนเห็นด้วย บอกว่าได้ยินมาเหมือนกันว่าแมวชอบ และมันมีประโยชน์ (อย่างน้อยก็เราก็หวังว่าไฟเบอร์จะช่วยพาก้อนขนหลุดออกมาทางรูทวารของมันได้อย่างสะดวกโยธิน)
อยากลองเพาะ แต่ชุดเพาะที่เค้าขายกันตามเว็บของของจุ๊กจิ๊กให้คนเลี้ยงแมว
มันช่างแพงแสน

จึงดำริไปให้แมวคราว ถามไปว่าเวลาไปร้านขายของมังสวิรัติ ถ้าเจอเมล็ดข้าวสาลีก็ให้ซื้อติดมือมา แมวคราวจัดให้มาจริงๆ แต่แบ่งมานิดเดียว ด้วยหวังจะเพาะข้าวสาลีให้ทารกน้อยในบ้านได้ดื่มกินน้ำคั้น

กาลเวลาผ่านไป ในที่สุด แมวของฉันก็ได้เล็มกินยอดกล้าข้าวสาลีก่อนทารกผู้นั้นจนได้

ป.ล.
-ข้าวสาลีเพาะง่ายจัง
-เดี๋ยวจะฝากแมวคราวไปเหมาเมล็ดข้าวสาลีมาส่งให้เดือนกับโม่นะ แมวๆ ของเราจะได้มียอดกล้าข้าวสาลีแทะกันถ้วนทั่ว ไม่น้อยหน้าคนมีน้ำคลอโรฟิลดื่ม
-สเต็ปต่อไปจะลองเพาะพริกขี้หนู โหระพา แมงลักดูมั่ง
-ศึกษาวิธีการเพาะมาจากหน้านี้ฮะ http://www.pantown.com/board.php?id=36139&area=3&name=board1&topic=35&action=view

haru ni narimashita (3)

พี่น้องสองศรี



เสาร์ที่ 20 มีนาคม 2553

ปลายฤดูหนาว-ต้นฤดูใบไม้ผลิ
เช้าๆ อากาศยังหนาว แต่เริ่มสาย แดดออกก็แจ่มใส
เช้าวันหยุดอย่างนี้ ชาวโอซาก้าพากันออกมาเที่ยวเล่นที่สวนสาธารณะรอบโอซาก้าโจ (ปราสาทโอซาก้า) แผงขายต้นไม้ตรงนั้นก็ขนไม้ดอกไม้ประดับที่กำลังเบ่งบาน สดใส สมกับเป็นสีสันแห่งการมาถึงของความอบอุ่นและอุดมสมบูรณ์

ภาพดอกไม้เบ่งบาน ผู้คนสดใส มีความสุข ทำให้คนมาไกลอย่างเราเห็นแล้วพลอยชุ่มชื่นหัวใจ
อดยินดีกับการมาถึงของฤดูใบไม้ผลิไปกับเขาไม่ได้

haru ni narimashita (2)

ชมดอกไม้กันต่อ

รูปไหนสีตอแหลไม่ต้องแปลกใจ ไม่ได้ทำ ถ่ายมายังไงก็อย่างนั้น
แค่ใช้กล้องแคนนอน

haru ni narimashita (1)

คล้ายๆ ดอกคล้ายๆ กันที่เรียกว่ากล้วยไม้ดิน


13-21 มีนาคม 2553

ฉันไปญี่ปุ่นในช่วงเวลาคาบเกี่ยว จะคลายจากหนาว ย่างเข้าใบไม้ผลิ
แม้ยังไม่เห็นซากุระบานสะพรั่ง แต่ก็ได้เห็นกับตาว่าดอกไม้หลายพันธุ์ต่างขยับขยาย
รอวันจะคลี่กลีบบาง บานแอร่ม
รับฤดูใบไม้ผลิมาเคาะประตูเรียกแล้ว

ซากุระบานที่สวนอุเอโนะ

ต้นนี้เป็นอีกบริเวณหนึ่ง
ไม่ได้เห็นใกล้ๆ จึงไม่แน่ใจว่าเป็นซากุระพันธุ์เดียวกับที่หยุดชมพร้อมคุณป้าหรือไม่

แต่สีจัดเหมือนกันเลยนะ ว่าไหม?

พฤหัสบดีที่ 18 มีนาคม 2553

แม้จะวางแผนเที่ยวญี่ปุ่นล่วงหน้านานเป็นปี แต่เพราะตั๋วเครื่องบินราคาประหยัดที่เราและใครๆ แย่งกันซื้อมา ทำให้การบุ๊ควันเดินทางที่ตรงกับช่วงเวลา blooming ของดอกไม้สีชมพูนาม ซากุระ เป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยาก

แต่ยังไงก็ตาม การมาถึงใกล้ช่วงเวลาที่เหล่าดอกไม้สีชมพูจะพร้อมใจกันผลิกลีบบอบบาง แล้วเบ่งบานไปทั่้วกิ่งและก้าน ก็ทำให้ได้เห็นของแปลกเหมือนกัน

เราได้เห็นทั้งดอกตูม ที่ค่อยๆ เป่งจนแทบจะปริ แล้วก็ได้เห็นดอกไม้แก่แดดบางต้นที่ไม่ชอบความสามัญ หล่อนจึงขโมยซีน ชิงบานก่อนเพื่อน

ฉันมาถึงโตเกียวในวันพุธ และเมื่อเช้าวันพฤหัสบดีมาถึง ฉันก็เลือกมาที่นี่ สวนอุเอโนะ สวนสาธารณะใหญ่กลางกรุง ทำเลที่ชาวญี่ปุ่นจะเฉลิมฉลองการผ่านพ้นคืนวันอันทรมานในฤดูหนาว และต้อนรับการมาถึงของความอบอุ่นแห่งฤดูใบไม้ผลิด้วยการธรรมเนียม ฮานะมิ (ฮานะ=ดอกไม้, ในที่นี้คือซากุระ มิ=ชม)

ในระหว่างทิวแถวของต้นไม้ที่มีกิ่งก้านสีดำ ฉันเห็นต้นไม้ช่วงหนึ่งมีดอกไม้สีชมพูเข้มผลิบานอยู่

แรกเลยไม่แน่ใจว่านั่นเป็นดอกบ๊วย (ume) หรือดอกท้อ (momo) ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึง ใกล้เคียงกับซากุระ จนบางทีคนญี่ปุ่นเองก็ยังสับสน ซึ่งมักจะบานก่อนซากุระ จึงลองถามคุณป้าที่แวะชมดอกไม้สีชมพูเข้มอยู่ใกล้ๆ กัน ว่านี่คือดอกไม้อะไรหรือ

คุณป้าบอก "kore wa sakura no hana" พร้อมชี้ไปที่ป้ายที่ห้อยอยู่กับซากุระต้นหนึ่ง

อืมม์ จริงด้วย



ตกลงว่า..เธอก็คือหนึ่งในจำนวนมากมายหลายพันธุ์ของซากุระสินะ
(ว่าแต่ตอนนี้พวกเธอเบ่งบานกันไปถึงไหนแล้วล่ะ?)

tadaima : กลับมาแล้วค่า

เสาร์ 20 มีนาคม 2553
9.37 น. ดอกท้อ (momo) บานที่โอซาก้า

ไม่สำคัญว่ามาจากไหน

เสาร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2553

ฉันกลับบ้านเป็นครั้งแรกของปี
ไม่เชิงว่ากลับไปไหว้เจ้าตรุษจีน (เกือบไม่ทัน เพราะรถไฟช้าไป 3 ชั่วโมง)
แต่เพราะตั้งใจจะกลับไปทำบุญครบรอบวันตายของพ่อในวันถัดจากวาเลนไทน์

อากาศคืนล่องจากกรุงเทพฯ ลงใต้เย็นสบาย
ที่้บ้านฉันวันนั้นมีลมพัดตลอดวัน
ระหว่างที่แสงแดดเฉียงๆ ปลายหน้าหนาวทำหน้าที่ของมัน
คือสาดแรงลงมาอย่างไม่ปราณีผิว

อัญชันเถาหนึ่งขึ้นอยู่ข้างบ้าน
กำลังชูยอดอ่อนขึ้นไขว่คว้าค้างไม้ไผ่ อย่างงาม

ฉันถามแม่ ทำไมถึงปลูกอัญชันไว้ตรงนี้
แม่บอกเปล่าปลูก มันขึ้นของมันเอง
เลยทำค้างให้มันเลื้อยสวยๆ

ไม่สำคัญที่จะคิดหาคำตอบว่าเมล็ดอัญชันมาจากไหน
เป็นเรื่องน่ายินดีมากกว่าที่มันเลือกมาผังราก เติบโต ผลิดอกที่ตรงนั้น

แม้ต่อไปอาจเลื้อยให้ข้างบ้านรกเป็นพุ่มอัญชันก็ตาม

จักรวาลในสวนดอกไม้

Rating:	★★★★★
Category:	Books
Genre:	Biographies & Memoirs
Author:	ฮิมิโตะ ณ เกียวโต

ใครหรือคือผู้รับฟังยามปรับทุกข์
ฟัง ฟัง ฟังเราพูดพล่ามจนพอใจ
แล้วก็เพียงยิ้มบางๆ โบกลมให้น้ำตาระเหยหาย

เมื่อนัยน์ตาแจ่ม
จึงกระจ่างใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
แล้วก็เติบโตขึ้นอีกขั้น



ผู้รับฟังอย่างสงบงามของเธอผู้นี้คงไม่ใช่ใครอื่น นอกจากดอกไม้เล็กใหญ่ ต้นไม้ ใบหญ้าทั้งที่กินได้และกินไม่ได้ ที่รายล้อมอย่างไม่มีระเบียบในสวนรอบบ้าน

ฮิมิโตะ ณ เกียวโต โปรยเสน่ห์ใส่ฉันอีกครั้งด้วยความเรียงงดงามชุดนี้ งานเขียนซึ่งสะท้อนภาพความเป็นหญิงสาวผู้มีเลือดมีเนื้อ มีอารมณ์ความรู้สึก มีความอ่อนไหว หญิงสาวธรรมดาๆ ที่ไม่ได้เป็นสาวพรหมจรรย์เลิศเลอ ไร้มลทิน นางเอก นางมาร เป็นแม่ หรือเมียของใคร เป็นแค่หญิงสาวธรรมดาๆ ที่เจริญวุฒิภาวะทางอารมณ์ตามประสบการณ์ที่ชีวิตที่ได้สั่งสมมา

แค่มนุษย์เพศหญิงสามัญที่มีพร้อมทั้งกิเลส ตัณหา ความปรารถนา อยากได้ เหมือนกับๆ มนุษย์โลกคนอื่นๆ ทำให้เธอดิ้นรน ค้นหา ไขว่คว้า เพื่อจะได้ครอบครอง แต่กลับได้พบกับความพลาดพลั้ง ครั้งแล้วครั้งเล่า

จะโดยตั้งใจหรือไม่ รับรู้ถึงความสุขทุกข์ของเธอหรือไม่-ไม่รู้ได้ แต่ต้นไม้ใบหญ้าร่มรื่นรอบตัวพากันแสดงให้เห็นถึงวาระของการเกิด การดับ การต่อสู้ ความพ่ายแพ้ และพยายาม ครั้งแล้วครั้งเล่า

อันเท่ากับสอนให้เธอเข้าใจชีวิต

ความงดงาม ความเจ็บปวด เศร้าสร้อย และทระนงอยู่ในทีของต้นไม้ในสวน ที่ฮิมิโตะฯ เขียนเล่าให้เราอ่าน เหมือนจะบอกเป็นนัยๆ ให้เรารู้ว่า บางที กุญแจไขปริศนาในใจหาได้อยู่ไกลสุดขอบจักรวาล

แต่อยู่ในสวนดอกไม้ข้างบ้านนี่เอง




บันทึก
• เจ้าของนามปากกา ฮิมิโตะ ณ เกียวโต เป็นคนคนเดียวกับเจ้าของนามปากกา คำ ผกา (เผื่อยังมีคนไม่ทราบ)
• จักรวาลในสวนดอกไม้เป็นการรวมพิมพ์บทความที่เคยตีพิมพ์ใน Image (ถ้าจำไม่ผิด)
• เธอเขียนถึงแม่ได้น่ารัก (อ่านแล้วนึกถึงแม่ตัวเองทันทีเชียว) แต่เขียนถึงหลานสาววัย 4 ขวบได้อย่างที่ทำให้คนอ่านน้ำตาหล่น
• ฉันรักผู้หญิงคนนี้นะ แม้เขาจะเกลียดหมามาก (เพราะมันบุกรุกทำสวนของเธอเลอะเทอะ) ฉันก็รัก
• ฉันชอบเวลาเธอเขียนถึงกิ่ง ก้าน ใบ ลำต้น ราก ดอก และกลิ่น ที่มักจะนำพาไปสู่ความทรงจำในช่วงต่างๆ ของชีวิต รวมทั้งตอนที่เธอเล่าถึงวิธีปลูกต้นไม้และดูแลสวนตามสัญชาตญาณในแบบเฉพาะของเธอด้วย
• ตอนที่ชอบมากเป็นพิเศษคือ ดอกราตรี และ เจตจำนงของดอกไม้
• อ่านแล้วอยากปลูกบ้าน ปลูกสวนตามใจของตัวเองอย่างนี้บ้าง
• ฉบับที่อ่านพิมพ์โดยแพรวสำนักพิมพ์ ภาพประกอบสวยเชียว (โดยไทยวิจิต พึ่งเกษมสมบูรณ์) จัดหน้าได้อ่านง่าย ขนาดรูปเล่มจับถนัดมือ แต่ดูเหมือนปกจะสวยน้อยไปนิด

พืชที่แหลมเส็ด

ยอดมันทอดได้อ่อนช้อยเสมอ





เช้าวันเสาร์ที่ ๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๒

พยายามตื่นเช้า ไปสังเกตการณ์แถวๆ แหลมเส็ด ซึ่งเป็นหาดหน้าโรงแรมที่ไปพัก
(Shasa Hotel เกาะสมุย)

หาดเศร้าไม่พอ ยังเหมือนยังไม่ลืมตาตื่น
แต่พืชแถวนั้นน่าสนใจดีนะ