ข้อใดต่อไปนี้ไม่ใช่ความเห็นแ่ก่ตัว : ว่าด้วยการใช้ทางเท้า

ก. ใช้ทางเท้าเป็นทางรถจักรยานยนต์ (ทำไมล่ะ ทีจักรยานยังให้ขี่บนทางเท้าได้เลย)

ข. จอดมอเตอร์ไซค์วินและจอดมอเตอร์ไซค์บนทางเท้า (อ้าวไม่ดีหรอ ผู้โดยสารไม่ต้องเดินไกลไง ที่จอดรถมันไกล+ต้องแลกบัตร ฯลฯ ไม่ใช่มอเตอร์ไซค์ไม่เข้าใจหรอก)

ฃ. นั่งขอทาน นอนขอทานบนทางเท้า (ก็กลุ่มเป้าหมายเดินบนทางเท้า ถ้าไม่ให้นั่งทางเท้าจะให้ไปนั่งไหน)

ค. ขายอาหารบนทางเท้า (สงสารคนรีบไปทำงาน ไม่มีเวลาแวะหาอาหารเช้า)

ฅ. ย่างไก่ สะเต๊ะ และหมู ทอดลูกชิ้น ทอดมัน และปาท่องโก๋ริมทางเท้า(เพื่อความใหม่สด น่ากินสำหรับผู้บริโภค)

ฆ. เทเศษอาหาร และน้ำล้างจานลงท่อระบายน้ำ (จะให้ขนไปทิ้งแม่น้ำเจ้าพระยาก็ไม่ไหวนะคะพี่)

ง. ขายเสื้อผ้า สายชาร์ตโทรศัพท์ ตุ๊กตา รองเท้า และกางเกงบ็อกเซอร์ เติมเงินมือถือ ฯลฯ บนทางเท้า (อำนวยความสะดวกให้ลูกค้าค่ะ จะได้ไม่ต้องเดินไปตลาดไงคะ)

จ. ยืนประชาสัมพันธ์รับบริจาคสร้างค่ายพัฒนาชนบท ชวนซื้อโลงศพ (ให้ใคร?) ชวนบริจาคเพื่อสิ่งแวดล้อมและเด็ดด้อยโอกาส ฯลฯ (ผู้มีจิตศรัทธาจะได้ทำบุญร่วมกันระหว่างทางไงคะ)

ฉ. ก่อสร้างรุกล้ำทางเท้า (แป๊บเดียวฮะ เดี๋ยวก็คืนให้แล้วนะ)

ช. ขับรถลุยลงไปในแอ่งน้ำอย่างเร็วรี่ (ไม่ได้เบียดเบียนใครนะฮะ ขับรถก็ขับอยู่บนถนน)

ซ. ต่อท่อระบายน้ำจากดาดฟ้าลงมาที่หน้าบ้านเลย (น้ำจะได้ล้างทางเท้าหน้าบ้านให้สะอาดเอี่ยมไม่ต้องเปลืองน้ำประปาไง)

 

ข้อใดต่อไปนี้ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว : ว่าด้วยการใช้บริการขนส่งสาธารณะ

ก. เดินเข้ารถไฟฟ้าทันทีที่ประตูเปิด (รีบค่ะ)

ข. เดินเข้ารถไฟฟ้าโดยไม่ต่อคิว (ก็คนเข้าแถวคนแรกชักช้า มัวแต่รอคนข้างในเดินออกมาให้หมดก่อน)

ฃ. เข้าแถวรอรถไฟฟ้าตรงช่องให้คนเดินออก (ก็เดี๋ยวประตูมันจะเปิดตรงนี้จะให้ไปรอตรงไหนเล่าคะ)

ค. เข้ารถไฟฟ้าไม่ชิดใน (เพราะอีก 5 สถานีก็จะลงแล้ว)

ฅ. ปล่อยเด็กให้วิ่งเล่น ห้อยโหย ป่ายปีนไปทั่วห้องโดยสารรถ (เด็กกำลังเรียนรู้นะคะ)

ฆ. พูดโทรศัพท์เสียงดัง (คุยเรื่องส่วนตัวนะคะ ไม่ได้ด่ามารดาใคร)

ง. นั่งแหกขาทำมุม 90องศากับเป้ากางเกง (ท่าทางจะหุบไม่ลงน่ะค่ะ)

จ. นั่งเหยียดขาไปข้างหน้า (ก็คนมันขายาวอะค่ะ)

ฉ. นั่งแชตไม่สนใจเฒ่าชแรแก่ชรา หญิงมีครรภ์ใดๆ (ทุกคนดูแลตัวเองได้ค่ะ)

ช. จับก้นกันบ้างจับนมกันบ้างแล้วแต่ความปรารถนาและโอกาส (ก็เจ้าของเขาไม่ว่าอะไรนี่ฮะ)

ซ. กินขนมและดูดกาแฟเย็นบนรถไฟฟ้า (ซื้อเองนะคะ ไม่ได้ขอใครกิน)

ฌ. ขึ้นบันไดเลื่อนไม่ชิดข้าง (ทรงตัวได้ค่ะ ไม่ต้องจับราว)

ด. ชิ่งไปช่องแปะบัตรข้างๆ ทันทีที่คิวแรกของช่องนั้นช้า (ก็คนมันรีบนี่นา)

ข้าว

นาข้าวริมทางบุรีรัมย์-โคราช
อาทิตย์ที่ 21 สิงหาคม 2554





มีแดด
มีฝน
มีข้าว

ถนน

หลายคน
สร้างถนน
ให้คนอื่นเดิน



(ถนน, ทางเดิน, ลาน หน้าห้าง Terminal 21, 4 สิงหาคม 2554: 2 เดือน ก่อนห้างเปิด)

น้ำท่วม

น้ำท่วม
ดีกว่า
ฝนแล้ง?



(ตลาดนัดมิตรภาพจมน้ำก่อนวันเลือกตั้ง)

เฝ้า

ผู้ใหญ่เฝ้า
เด็กนั่ง
ขอ




(สะพานลอยขึ้นรถไฟฟ้าบีทีเอสอโศกจากหน้าโรงแรม Westin, 19.18 น. พฤหัสบดี 14 กรกฎาคม 2554)

เพื่อน

สองชีวิต
คน
กับหมา






(เด็กหญิงขอทานนั่งกอดลูกหมาอยู่บนบันไดขึ้นรถไฟฟ้า สถานีอโศก
หน้าโรงแรมเวสติน ปากซอยสุขุมวิท 19, 14 กรกฎาคม 2554)

ชีวิต

30 มิถุนายน 2554



ชีวิต
ไม่
หยุดนิ่ง

มุมใหม่ในบางกอก

13 เมษายนที่ผ่านมา

ออกจากบ้านแต่เช้า ไปใส่บาตรแล้วไปวัดพระแก้ว ศาลหลักเมือง
แล้วก็ถูกพาที่นี่ "โลหะปราสาทวัดราชนัดดา" สถาปัตยกรรมทางศาสนาที่ฉันได้แต่ผ่านไปผ่านมา ไม่เคยคิดจะแว้บแวะเข้ามาชมสักที

คนพามาเขาบอกว่าจะพามาดูพิพิธภัณฑ์ ไอ้เราก็คิดว่าหมายถึง พิพิธภัณฑ์รัตนโกสินทร์์ที่เพิ่งได้เห็นทางทีวี (ออกจะเริ่ดน่ามาชมไม่น้อย) ปรากฏว่าไม่ใช่

แต่พิพิธภัณฑ์น้อยๆ ที่นี่ก็นำเสนอได้น่าประทับใจ เหนือความคาดหมายเยอะเลย
พอดีไม่ได้คาดหวังอะไรด้วย

การได้มาเที่ยวชมโลหะปราสาท วัดราชนัดดา ในครั้งแรก จึงประทับลงในความทรงจำอย่างสวยงามทีเดียว

ขอบคุณคนพาไป ที่เคี่ยวเข็ญพาไปจนได้
ขอบคุณดินฟ้าอากาศแปลกๆ ของวันสงกรานต์ ที่ทำให้ได้รูปแปลกตา แปลกอารมณ์
กลับไปอีกในทีไหนๆ คงได้รูปไม่เหมือนทีนี้อีกแล้ว

มุมของแมว

ค่ำแล้ว
ผู้คนยังเดินขวักไขว่
แมวหลับใหลไม่สนใจโลก




(จันทร์ที่ 14 มีนาคม 2554: สถานีบีทีเอส อโศก)

เยาวราชยังเหมือนเดิม

เสาร์ที่ 12 มีนาคม 2554
นั่งรถเมล์จากสะพานเหลืองไปท่าช้าง ผ่านเยาวราช
มองเผินๆ แล้ว เยาวราช(รถติด)เหมือนเดิม

คนกับหุ่น : ใครเหมือนจริงกว่ากัน?

พฤหัสบดีที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554

ไปสำรวจพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งมาดามทุสโซ บางกอกมา
น่าทึ่งมาก เพราะว่าด้วยเทคนิคการทำสีกับจัดแสงของเขา หุ่นขี้ผึ้งที่เห็นกับตาไม่ได้เหมือนเป็นจริงเป็นจัง ดูมีชีวิตชีวาเท่ากับตอนที่ถ่ายเป็นรูปออกมาแล้ว

เวลาเราไปยืนโพสข้างๆ บางทีหุ่นยังเหมือนคนยิ่งกว่าเราด้วยซ้ำไป!



ปล. นานๆ มาที ขออนุญาตจัดเต็มนะคะ

สนามหลวงหายไป

เมื่อวานไปแถวท่าพระจันทร์ ท่าช้าง
แล้วว่าจะเดินเลาะสนามหลวงไปรอรถเมล์ไปถนนพระอาทิตย์

แต่หาสนามหลวงอันแสนคุ้นเคยไม่เจอ
เขากั้นรั้วรอบเสียมิดชิด

ฟุตปาธจะเดินยังไม่มี
จะโดนรถเฉี่ยวไหม ต้องระวังกันเอาเอง

แอบย่องไปส่องงานศิลป์

อาทิตย์ที่ ๒๕ กรกฎาคม ๒๕๕๓

ไม่ได้ตั้งใจจะไปเท่าไหร่ แต่เหมือนเพื่อนตั้งใจจะไปก็เลยไปด้วย
งานศิลปะในหอศิลป์กรุงเทพฯ ตอนนี้มีให้เลือกดูมากแบบ หลายแนว ถ้าชอบก็คงค่อยๆ เสพกันได้เป็นวันๆ แต่ฉันกับเพื่อนใช้เวลาไม่นานในการชม ๓ นิทรรศการที่สนใจ

แล้วก็พากันมึนหัวกลับบ้านกันไปทั้งคู่
(ไม่รู้ว่าเพราะอาหารกลางวัน หรือเพราะงานศิลป์-ฮา)

๓ นิทรรศการที่ไปชมได้แก่
-ไอคอนดีไซน์ ฝรั่งเศส (Icons of French Design)
9 ก.ค. - 22 ส.ค. 2553
นิทรรศการชั้น 7
>>งานโชว์ดีไซน์สไตล์ฝรั่งเศส จัดไลติ้งสวยสุดๆ
งานนี้ตอนแรกจะเป็นส่วนหนึ่งของ la fete (อ่าน ลาแฟต) งานวัฒนธรรมประจำปี
แต่ด้วยเหตุความวิบัติในเดือนพฤษภา ปีนี้เลยเหลือแค่นิทรรศการนี้อันเดียวมั้ง ก็หลายงานเค้าจะจัดที่ Zen (แต่ Zen ไม่มีแล้ว) หลายงานก็คงจัดไม่ได้เพราะคิวไม่ได้แล้ว ต่างๆ นานา

ก็ช่วยไม่ได้อะนะจ๊ะ ที่ปีนี้จะชวด (หวังว่าปีหน้าและปีต่อๆ ไปจะไม่ชวด เพราะศิลปินฝรั่งเศสเขาเข้าใจถึงกระบวนการทวงถาม "ประชาธิปไตย" แบบไทยๆ ได้ดี)


-ภูมินิทัศน์ วัฒนธรรม (Cultural Landscape)
15 ก.ค. - 22 ส.ค. 2553
ห้องนิทรรศการชั้น 8
>>งานโชว์รูปประกวด เริ่มเวียนๆ ตอนดูรูปในห้องนี้ติดกันหลายรูป
แต่หลายรูปก็ดีเชียวนะ

-ฝันถึงสันติภาพ (Imagine Peace)
25 มิ.ย. - 22 ส.ค. 2553
นิทรรศการชั้น 9
>>จังหวะ เวลา และหัวข้อออกจะทรงพลัง แต่ไหงโชว์ไม่ค่อยจะมีพลังเท่าไหร่ไม่รู้ได้

โ ม โ ห

กดชัตเตอร์ด้วยมือไม้สั่นเทา เมื่อเช้านี้เอง

หลายสีที่หัวหิน

พฤหัสบดีที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๕๓

วันเดียวใน ๓๖๕ วันที่มารดาโทรเช็คว่าถึงบ้านหรือยังนั้น ฉันอยู่ที่หัวหิืน

และแทนที่จะโดนเฉ่ง(ตามเคย) ทำนอง..อ่อ ถ้าไม่โทรมาก็ไม่รู้สินะ ว่าไปไหน
กลับได้ยินเสียงตอบว่า..เออ ดีแล้วลูก แค่นี้นะลูก (เปลือง)

ก็นะ..ภาพรูโหว่บนหลังคาชานชาลามันออกจะทิ่มใจคนเป็นแม่ขนาดนั้นนินะ


เรื่องราวที่เกิดในบางกอกคืนวันนั้นช่างน่าตกใจ
น่าตกใจที่จู่ๆ คนเราก็ลืมไปว่าโลกของเรางดงามด้วยความหลากหลาย
หลายรูป หลายแบบ หลายเสียง หลายสี

ท้องฟ้ายามเย็นริมหาดหัวหินวันนั้นก็งดงาม ทั้งยังเต็มไปด้วยชีวิตชีวาของสีสัน
เป็นวันที่อากาศแจ่มใส ลมดี แทนที่จะเป็นว่าวตัวเล็กๆ ที่ลอยประดับประดาท้องฟ้าเหนือหาดอยู่ ตอนนี้ ถ้าจะให้อินเทรนด์ต้องเป็นไคต์เซิร์ฟหลากสีที่คนเล่นไม่ได้สู้กันเอง แต่กำลังสู้่กับลมและคลื่น

เป็นบรรยากาศที่แค่เห็นก็รู้สึกมีความสุข
ลืมไปเหมือนกันว่าที่ราชประสงค์-สีลมเขากำลัง "ฮึ่ม" กันขนาดไหน

ภูเก็ตทะเลสวย

ชอบรูปนี้
แต่ถ้าขอบฟ้าไม่เอียงก็คงดีนะ





อาทิตย์ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2553
วันวาเลนไทน์


ฉันไปภูเก็ต
(แต่ปล่าวไปเดตนะคะ)

สวนราตรี

หัวค่ำลมเย็นวันพุธ

พาฅนเป็นหวัดไปกินราเมง
ต่อด้วยไอติมแมกนั่ม
แล้วพากันไปนั่งหง่าวกับลมเย็นๆ ในสวนเบญจ์

ที่ที่ใครบางคนคิดว่าจะถูกทิ้ง


อิ อิ

ใครหนอ ใครกันให้เราขี่คอ

คืนหนึ่ง
มีลมเย็นรำเพยพัด
โบกร้อนให้ห่างไกลคนบางกอก

แม้แม่-ลูกในสวนยังไม่วาย เริงลมรื่น
หยอกล้อ เล่นกันไม่ยอมหยุด

ดนตรีในสวน ค่ำร้อนๆ ก่อนปีใหม่

เห็นว่าจะเริ่มเล่น 5 โมงเย็น
ที่ศาลาภิรมย์ภักดี สวนปาล์ม ในสวนลุมพินี


อาทิตย์ที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๒

ไปดู AVATAR ที่โรงหนังสยาม
แล้วเดินไปสวนลุม จับจองที่ทาง รอฟังวง BSO บรรเลงดนตรีในสวน


(เป็นเย็นหน้าหนาวที่อากาศร้อนอบอ้าวมาก-ยังจำกันได้ใช่ไหม)


ระหว่างรอ เพื่อนฉันก็ถ่ายรูปมาเล่นๆ ดังนี้