แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หัวหิน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หัวหิน แสดงบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

ปั้นปูนให้เป็น 'บ้านนายดี'






วันศุกร์ที่ 14 พฤษภาคม 2553

ฉันไปค้างแรมที่ "บ้านนายดี" ผลงาน Living Art ที่นายดีช่างหม้อ (ดุษฎี รักษ์มณี) สร้างสรรค์ขึ้นเป็นบ้านพัก freeform จากปูน

บ้านเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของ วิกหัวหิน และโรงเรียนภัทราวดีมัธยม หัวหิน
เปิดให้เข้าพัก จัดค่ายนักเรียน อบรมสัมมนาและจัดงานต่างๆ

อาจไม่สะดวกสบายเหลือเฟือเหมือนโรงแรมที่แข่งกันติดดาวในหัวหิน
แต่ที่นี่มีบรรยากาศของอิสระ การสร้างสรรค์ และการผจญภัย
แถมยังเป็นการเติมเชื้อไฟให้ฝันเก่าๆ ของใครหลายคน ที่อยากจะมีบ้านดินกับเขาสักหลัง

ถ้าสนใจไปหัวหินคราวหน้าลองแวะไปชมซี เขาไม่หวง
จากหัวหิน วิ่งขึ้นสะพานไปทางไปประจวบ ลงสะพานสัก 300 เมตร แล้วมองป้ายบอกจังหวะทางซ้ายมือไว้
หน้าโรงเรียนมีป้ายใหญ่โต วิกหัวหินอยู่ทางขวา เลี้ยวขวาเข้าไปเลย

ถามเส้นทางหรือถามรายละเอียดค่าห้องที่ 032 827815

วันพฤหัสบดีที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

ทางเดิน และการเดินทางของครูเล็ก




คนบางคน เกิดมาเพื่ออะไรบางอย่าง
ฉันยังไม่เชื่ออย่างนั้นจนกระทั่งโตพอ
ได้เห็นชีวิตคนหลายคน
บางคนเกิดมาเป็นปราชญ์ บ้างก็เกิดมาเป็นโจร

แต่กับครูเล็ก ภัทราวดี มีชูธน
ครูเกิดมาเป็นศิลปิน และครูโดยแท้

ภาพเรียงลำดับการเดินทางในชีวิตครูเล็กที่เห็นนี้ประดับอยู่ที่ทางเดินในแกลลอรี่ วิกหัวหิน
ที่ที่มีทั้งโรงละครและโรงเรียนมัธยม ที่พักและงานศิลปะ
น่าไปเห็นและชื่นชมเป็นอย่างมาก

วันอาทิตย์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2553

สามมื้อในรีสอร์ต



ยอมรับ




ไปพักมา ๑ คืน ได้ชิมอาหารที่ Intercontinental Hua Hin Resort ๓ มื้อ
ไม่ถึงกับกลับมานอนฝันถึง แต่ก็ไม่ถึงกับเลวเกวอะไร



คอนเทมโพรารีโคโลเนียล





พฤหัสบดีที่ ๒๒-ศุกร์ที่ ๒๓ เมษายน ๒๕๕๓

มีโอกาสไปสำรวจ Intercontinental Hua Hin Resort รีสอร์ต ๕ ดาวที่ยังไม่เปิดตัวอย่างเป็นทางการ และถูกวางตัวให้เป็น Flagship ของ Intercontinental Resort (นัยว่ารีสอร์ตในเครือแห่งแรกที่บาหลียัังไม่หรูถึงขั้น)

เขาว่าเขาออกแบบให้เป็นสถาปัตยกรรมแบบโคโลเนียล (แต่ฉันว่ามันเป็นโคโลเนียลแบบคอนเทมโพรารีแหละ) โดยได้รับแรงบันดาลใจจากพระราชนิเวศมฤคทายวัน

ฉันว่าฉันไม่ค่อยได้กลิ่นเหมือนที่ได้กลิ่นที่พระราชนิเวศน์ อาจเพราะที่นั่นโปร่ง สบายลม แต่ที่นี่เป็นรีสอร์ต จะโปร่งได้แค่ไหนก็ต้องไม่เสียความเป็นส่วนตัวของแขก (แต่ฉันก็ไม่ได้ไปพระราชนิเวศน์มาสัก ๑๐ ปีได้แล้วมั้ง)

ใครจะเห็นว่าสถานที่สองแห่ง relate กันไหม อย่างไร
คงต้องสัมผัส แล้วรู้สึกกันเอาเองละนะ

ร่อง รอย และ รู






เย็นวันพฤหัสบดีที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๕๓



แอบมาเดินเล่น สำรวจหาดหัวหินคนเดียว

หัวหินไม่ใช่หาดที่สวย ไม่มีทรายสีขาว เม็ดเล็กละเอียด เนียนเป็นแป้ง
ไม่มีน้ำทะเลใสแหนว ที่ขยับออกไกลหาดไปเท่าไหร่ก็ยิ่งมีีเฉดเข้มขึ้นของสีฟ้า และสีเขียว
แถมไม่คลื่นที่ทำประกายกับแสงอาทิตย์ เปลี่ยนน้ำทะเลให้เป็นสีทองในตอนเย็นๆ ช่วงเวลาที่ผู้คนจะโรแมนติกได้มากกว่าตอนเช้า เพราะถ่างตาตื่นไม่ไหว

อยากเห็นน้ำทะเลสีนั้นที่หัวหิน ต้องตื่นเช้า

หัวหินไม่ใช่ทะเลที่สวยที่สุด เแต่หัวหินมีชีวิตชีวาเสมอ
เป็นชีวิตชีวาที่มีเสน่ห์

มีเสน่ห์ เหมือนมีมนต์ ทำให้คนคิดถึง จนอยากกลับมาอีกนั่นแหละ

วันเสาร์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2553

หลายสีที่หัวหิน






พฤหัสบดีที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๕๓

วันเดียวใน ๓๖๕ วันที่มารดาโทรเช็คว่าถึงบ้านหรือยังนั้น ฉันอยู่ที่หัวหิืน

และแทนที่จะโดนเฉ่ง(ตามเคย) ทำนอง..อ่อ ถ้าไม่โทรมาก็ไม่รู้สินะ ว่าไปไหน
กลับได้ยินเสียงตอบว่า..เออ ดีแล้วลูก แค่นี้นะลูก (เปลือง)

ก็นะ..ภาพรูโหว่บนหลังคาชานชาลามันออกจะทิ่มใจคนเป็นแม่ขนาดนั้นนินะ


เรื่องราวที่เกิดในบางกอกคืนวันนั้นช่างน่าตกใจ
น่าตกใจที่จู่ๆ คนเราก็ลืมไปว่าโลกของเรางดงามด้วยความหลากหลาย
หลายรูป หลายแบบ หลายเสียง หลายสี

ท้องฟ้ายามเย็นริมหาดหัวหินวันนั้นก็งดงาม ทั้งยังเต็มไปด้วยชีวิตชีวาของสีสัน
เป็นวันที่อากาศแจ่มใส ลมดี แทนที่จะเป็นว่าวตัวเล็กๆ ที่ลอยประดับประดาท้องฟ้าเหนือหาดอยู่ ตอนนี้ ถ้าจะให้อินเทรนด์ต้องเป็นไคต์เซิร์ฟหลากสีที่คนเล่นไม่ได้สู้กันเอง แต่กำลังสู้่กับลมและคลื่น

เป็นบรรยากาศที่แค่เห็นก็รู้สึกมีความสุข
ลืมไปเหมือนกันว่าที่ราชประสงค์-สีลมเขากำลัง "ฮึ่ม" กันขนาดไหน

ข้าวเหนียวมะม่วงป้าเจิม



เพราะว่าสมัยนี้มีมะม่วงน้ำดอกไม้
ร้านป้าเจิมเลยมีข้าวเหนียวมะม่วงให้คนกรุงเทพฯ รับประทานตลอดทั้งปี


พฤหัสบดีที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๕๓

ไปหัวหินวันธรรมดา
ทำให้ได้กินข้าวเหนียวมะม่วงป้าเจิมโดยสะดวกโยธิน
ไม่ต้องรอคิวให้ผิวเสีย

อิอิ

วันจันทร์ที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

shadow of your smile







The shadow of your smile
When you have gone.
Will colour all my dreams
And light the dawn.

Look into my eyes, my love, and see
All the lovely things you are to me.

Our wistful little star
Was far too high.
A teardrop kissed your lips,
And so did I.

Now when I remember spring,
And every lovely thing,
I will be remembering
The shadow of your smile.
Your lovely smile.






ป.ล. เธอก็รู้ว่าฉันหลงใหล "เงา" แค่ไหน

คือช่วงเวลาอันงดงาม




ฉัน กับ กก




ช่วงเวลาอันงดงามระหว่างความห่างไกล


(แต่ไม่ห่างกัน)

วันอาทิตย์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

มากหน้า-หลายตา






เสาร์ที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๒

อันเนื่องมาจากขากลับ ไม่มีใครนั่งแถวหลังด้วย

ยุ้ยไปเที่ยวเพลินวานต่อกับญาติ (จะเห็นได้ว่าใครๆ ก็มาหัวหินวันสุดสัปดาห์)
น้องเอิ้นย้ายไปนั่งกับเพื่อนเด็กสาว

ทิ้งฉันให้นั่งพูดโทรศัพท์จนตัวเองยังปวดหัว
ยังดีมีกิจกรรมแก้เบื่อตอนรถติด (แปลว่าถึงกรุงเทพแล้ว)

วันเสาร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

วันเดียว ที่วีรันดาหัวหิน






ศุกร์ที่ ๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๒

ขึ้นรถไปวีรันดาหัวหิน
เขาเปิดมา ๕ ปีแล้ว ก็เพิ่งได้เห็น ได้ไปพัก ได้ไปกินข้าวนี่แหละ
(แต่วีรันดาเชียงใหม่ไปมา ๒ หนนะเออ)

แต่เท่าที่ได้เห็น ก็เห็นไม่หมด
เขาไม่ได้พา Inspect รีสอร์ต เลยไม่เห็นสปา และไม่ได้ชมพูลวิลล่า
ก็ทริปนี้เขาจะอวดร้านอาหาร ไม่ใช่สปา หรือพูลวิลล่า

ร้านอาหารเขาสวยจริง
อาหารก็ดีทั้งสองห้อง
ทั้งห้อง Dining room ที่ได้กินบุฟเฟ่ต์ตอนเที่ยงวันศุกร์
และบุฟเฟ่ต์เช้าในวันต่อมา

ห้องที่ได้พักน่ะเป็นห้องเบฯๆ แต่ได้วิวทะเล (โอ้วแม่จ้าว ใกล้ห้องอาหารมากไปไหม)
โดยรวมน่ะโอ เล็กแต่โอ ห้องน้ำกระทัดรัด แต่แบ่งสัดส่วนพื้นที่ได้ดี ออกแบบแสงไว้ดี

ส่วนเรื่องราคา ...ถ้ามาหัวหินคงไม่ได้มาพักที่นี่หรอก
จริงๆ โรงแรม-รีสอร์ตที่เคยไป ราคาระดับมาพักเองไม่ได้ทั้งน้านน

ต่อให้ได้ gift voucher ที่พัก+อาหารเช้ามายังต้องคิดเลย
ว่าจะจ่ายตังค์ค่าข้าวมื้ออื่นไหวไหม

เหอ เหอ

(ชีวิตก็งี้แหละ)

วันพุธที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2552

ไปทะเลหน้าหนาวกับสาวโสด

Start:     Nov 6, '09
End:     Nov 7, '09
Location:     วีรันดา หัวหิน


ไปชิมอาหารฝีมือเชฟเอียน
ที่วีรันดา หัวหิน


วันเสาร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

เงาโคม






เสาร์ที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๒

รูปชุดนี้เป็นรูปหลงฮะ

เป็นโคมโครงหวายที่จะเกิดเงาสวยเมื่อเปิดไฟ
ชมของจริงได้ที่ยายย่ารีสอร์ต หัวหิน (อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี) ฮะ

^_^

วันจันทร์ที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2552

ยายย่าหัวหิน




12-13 มีนาคมที่ผ่านมา
ไปทำงานที่ ยายย่า หัวหิน (แต่อยู่หาดชะอำ)
ดูรายละเอียดที่ www.yaiyaresort.com

ถ่ายรูปมาเยอะเหลือเกิน
แล้วก็ต้องรีบอัพแล้ว ก่อนจะไม่อยู่หลายวันจนมันพอกพูน
ให้ดูเฉพาะคนกันเองแล้วกันนะจ๊ะ

สีมันจะลวงๆ โลกหน่อย
คิดว่าที่ถ่ายมาน่ะ ก็พอดูได้แล้ว แต่ว่าพอดูผ่านมอนิเตอร์ที่ทำงานนี่
มันกลายเป็นดูไม่ได้เอาเสียเรยย

ฉะนั้นสีมันก็จะดูเน่าๆ หน่อยอะนะฮะ

วันเสาร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2552

อาหารเช้าที่ยายย่า



อร่อย แต่ไม่อิ่มนะฮ้า

สิบโมงครึ่งก็หิวแล้วอะ
:-(





เช้าศุกร์ที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๕๒

ไปพักยายย่าวันธรรมดา
เขาเลยเสิร์ฟอาหารเช้าแบบอเมริกัน
ไม่มีบุปเฟต์

เสียดายนิดหน่อย
เพราะเป็นโรคจิต ชอบเดินสำรวจและเลือกสรรของกินจากบุปเฟต์ไลน์มื้อเช้า

อรุณสวัสดิ์หาดชะอำ



จะว่าไปแล้วน่าเล่นโยคะบนนี้ว่ะ





ศุกร์ที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๕๒

ถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้นแล้วก็ล้างหน้า ทาครีมกันแดด ลงไปทักทายกับทะเลเลย
ทะเลเช้านี้เหมือน ด.ญ. ทะเล เพิ่งตื่น คือต้องตั้งตัวก่อน
ระหว่างที่พระอาทิตย์ค่อยๆ เคลื่อนขึ้น คลื่นก็ซัดเข้าฝั่งช้าๆ เบาๆ
สายลมคงยังไม่ตื่น

กว่าทะเลจะเครื่องร้อนก็ตอนสายๆ โน่น
ลมเริ่มตึง คลื่นเิริ่มตั้ง
ไปพีคสุดก็ตอนเย็นๆ
แต่เสียดาย หาดชะอำไม่มีพระอาทิตย์ตกน้ำ

เล่นน้ำตอนเช้าน่าจะอุ่นกว่านะ
^_^


ฉันหลงรักฤดูร้อน






๑๒-๑๓ มีนาคม ๒๕๕๒
ไปทำงานที่ยายย่า หัวหิน (ตอนปลายของหาดชะอำ)
เข้าฤดูร้อนแล้ว
แต่ลมทะเลช่วยให้ที่นี่ไม่อบอ้าวจนเกินไป
แสงแดดสดใสของฤดูร้อน กลิ่นทะล เสียงลมพัด สลับกับนก ไก่ และจิ้งหรีด

...รักฤดูร้อนจัง



ป.ล. อยากอัดอากาศ แดด ลมของที่นี่ลงกระป๋อง ส่งไปให้คนเชียงใหม่

วันศุกร์ที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2552

อาหารการกินที่หัวหิน



ปลาหมึกผัดกระเทียมพริกไทย

เค็มปี๋
สงสัยมันเพิ่งมาจากทะเล


พฤหัสบดี ๑๒ มีนาคม ๒๕๕๒



(มีคนถามถึงของกิน เลยต้องรีบเอาให้ดูกันหน่อย)

ไปทำงานที่ชะอำคราวนี้มีฝากท้องที่หัวหิน ๒ มื้อ
คือเที่ยง และเย็นวันที่ ๑๒
ออกจากกรุงเทพสายๆ ผ่านชะอำตอนเที่ยงก็เลยไปกินข้าวที่หัวหินก่อนเลย (หิวนะเฟ้ยยย)

ปีโน้น (ปีไหนจำไม่ได้แระ) มาทำงานที่หัวหินก็แวะมากิน โกทิ ความอร่อยยังอยู่ในเมมโมรี (อันนี้จำได้่) แม้จะต้องรอเกือบชั่วโมง แต่รสชาติปลาหมึกผัดไข่เค็มกับปลาทอดตัวนั้นมันช่าง....

มาคราวนี้เลยพุ่งตัวไปร้านโกทิ กะว่ายังหัววัน รับรองได้กินเลย ไม่ต้องรอ ฮ่าฮ่าฮ่า -หมายมั่นกันไปเต็มที่

...แต่ทว่า
ต้องรอ(เหมือนเดิม)ไม่พอ รสชาติยังเปลี่ยนไป
ไม่ได้ตามออร์เดอร์ แล้วก็ยังแพง (...)

ตกเย็น คราวนี้ยังไงๆ ก็ไม่กินโกทิแล้ว

พี่หมีพาไปร้านเจ้แมว
แกบ่นใหญ่ว่าปรับปรุงร้านแล้วหมดบรรยากาศบ้านๆ (แกว่ามันทำให้อาหารอร่อยขึ้นมากมาย)

เห็นราคาอาหารแล้วตาวาว สั่งทั้งยำ ทั้งต้มยำ แถมเสร่อสั่งยำผักกาดดอง
พี่หมีมาบอกทีหลังว่ามากินร้านนี้ต้องกินข้าวต้มปลา หรือพวกลวกจิ้่ม
(อ้าว...น้า)

อย่างไรก็ตาม ถ้าให้เปรียบเทียบรสชาติอาหาร การบริการ เวลาที่ต้องรอ กับราคาแล้ว
อิฉันแนะนำให้มากินร้านเจ้แมวฮ่ะ

สองร้านนี้อยู่ซอยเดียวกันเชีย หัวหิน ๕๗
โกทิอยู่ตรงปากซอยเลย
แต่เจ้แมวต้องตรงไปๆๆๆๆ จนเกือบสุดถนน ก่อนถึงชาวเลน่ะ
หาเอานะ ไม่ยากหรอก ตลาดหัวหินเล็กนิดเดีย

~sweetness kiss good night~





พฤหัสบดีที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๕๒

ทำงานเสร็จช้า ก็เลยยังไม่ได้กินข้าวเสียที
หิวมากๆๆ ทำงานเสร็จรีบขึ้นที่พัก แยกย้ายกันเก็บของ
นึกขึ้นมาได้ อิฉันก็รีบเขียนโปสการ์ด เพราะเราจะออกไปกินข้าวที่หัวหิน
พี่หมีมาเรียก เข้ามาถึงก็สำรวจระเบียงห้องแล้วร้องเสียหลง
"เฮ้ย" พี่หมีคิด ๒ วินาทีแล้วผลุนผลันกลับไปเอากล้อง

ก็ห้องนี้เห็นพระจันทร์ดวงนั้นตรงๆ มากกว่าห้องพี่แก

พระจันทร์ขึ้นจากทะเลดวงโตสวยมาก
แล้วก็เป็นสีแดงจัด
อยากเก็บภาพนั้นมาฝาก
แต่น้ำผึ้งมีปัญญาเพียงเท่านี้

ฉะนั้น โปรดใช้จินตนาการช่วยนะฮะ





(คืนนี้พระจันทร์สวยจริงๆ)

~sweetness kiss good morning~



..อา




ศุกร์ที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๕๒

เช้าตรู่
ที่ระเบียงห้อง ๓๔
ยายย่า หัวหิน
(แต่อยู่หาดชะอำ)