my signature

เขาตั้งชื่อรูปนี้ว่างั้น


ฉันบอกว่าไม่ได้สิ ต้องเปลือยหลัง
แล้วมีเด็กหนุ่มคอยไล้น้ำแข็ง

เขาบอก เด็กหนุ่มไล้น้ำแข็ง
นั่นแหละ-หายาก





ใครบางคนบอกว่ารูปพวกนี้
เป็น signature ของฉัน

shadow of your smile

The shadow of your smile
When you have gone.
Will colour all my dreams
And light the dawn.

Look into my eyes, my love, and see
All the lovely things you are to me.

Our wistful little star
Was far too high.
A teardrop kissed your lips,
And so did I.

Now when I remember spring,
And every lovely thing,
I will be remembering
The shadow of your smile.
Your lovely smile.






ป.ล. เธอก็รู้ว่าฉันหลงใหล "เงา" แค่ไหน

คือช่วงเวลาอันงดงาม

ฉัน กับ กก




ช่วงเวลาอันงดงามระหว่างความห่างไกล


(แต่ไม่ห่างกัน)

มากหน้า-หลายตา

เสาร์ที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๒

อันเนื่องมาจากขากลับ ไม่มีใครนั่งแถวหลังด้วย

ยุ้ยไปเที่ยวเพลินวานต่อกับญาติ (จะเห็นได้ว่าใครๆ ก็มาหัวหินวันสุดสัปดาห์)
น้องเอิ้นย้ายไปนั่งกับเพื่อนเด็กสาว

ทิ้งฉันให้นั่งพูดโทรศัพท์จนตัวเองยังปวดหัว
ยังดีมีกิจกรรมแก้เบื่อตอนรถติด (แปลว่าถึงกรุงเทพแล้ว)

วันเดียว ที่วีรันดาหัวหิน

ศุกร์ที่ ๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๒

ขึ้นรถไปวีรันดาหัวหิน
เขาเปิดมา ๕ ปีแล้ว ก็เพิ่งได้เห็น ได้ไปพัก ได้ไปกินข้าวนี่แหละ
(แต่วีรันดาเชียงใหม่ไปมา ๒ หนนะเออ)

แต่เท่าที่ได้เห็น ก็เห็นไม่หมด
เขาไม่ได้พา Inspect รีสอร์ต เลยไม่เห็นสปา และไม่ได้ชมพูลวิลล่า
ก็ทริปนี้เขาจะอวดร้านอาหาร ไม่ใช่สปา หรือพูลวิลล่า

ร้านอาหารเขาสวยจริง
อาหารก็ดีทั้งสองห้อง
ทั้งห้อง Dining room ที่ได้กินบุฟเฟ่ต์ตอนเที่ยงวันศุกร์
และบุฟเฟ่ต์เช้าในวันต่อมา

ห้องที่ได้พักน่ะเป็นห้องเบฯๆ แต่ได้วิวทะเล (โอ้วแม่จ้าว ใกล้ห้องอาหารมากไปไหม)
โดยรวมน่ะโอ เล็กแต่โอ ห้องน้ำกระทัดรัด แต่แบ่งสัดส่วนพื้นที่ได้ดี ออกแบบแสงไว้ดี

ส่วนเรื่องราคา ...ถ้ามาหัวหินคงไม่ได้มาพักที่นี่หรอก
จริงๆ โรงแรม-รีสอร์ตที่เคยไป ราคาระดับมาพักเองไม่ได้ทั้งน้านน

ต่อให้ได้ gift voucher ที่พัก+อาหารเช้ามายังต้องคิดเลย
ว่าจะจ่ายตังค์ค่าข้าวมื้ออื่นไหวไหม

เหอ เหอ

(ชีวิตก็งี้แหละ)

อุ่น อรุณสวัสดิ์บนหาดชะอำ

ดูที่ผิวน้ำสิคะ





วันเสาร์ที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๒


เพราะว่าใจจดจ่อจะมารอชมพระอาทิตย์ขึ้นที่หาดชะอำ
จึงตื่นแต่เช้าตรู่ ก่อน wake up call ซะอีก

เข้าห้องน้ำแล้วก็เดินหัวฟู ลากแตะตรงไปริมหาด
แล้วเลยรับสาย wake up call รอพระอาทิตย์ขึ้น ตอนที่เท้าสัมผัสฟองคลื่นอยู่นั่นเอง


อากาศเช้านี้เย็น ยิ่งตรงริมหาด ลมยิ่งแรง
เรียกว่าหนาวได้เต็มปาก

แต่หนาวอยู่้ไม่นาน พระอาทิตย์ก็ขึ้น


แสงสีส้ม กลมดิก ลอยขึ้นช้าๆ จากผืนน้ำ

ร่างกายได้อาบแสงอ่อนๆ
ก็เริ่มอุ่นขึ้นทีละน้อย
...ทีละน้อย


อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่พระอาทิตย์
(หน้าหนาว นอนตื่นสายนะคะ)

คำถามที่มีคำตอบ

คำถาม : ดูเหมือนพวกผู้ชายชอบความท้าทาย

ถ้าวันนึงหมดความท้าทาย
เรื่องมันจะเป็นไงนะ?



คำตอบ : พี่ว่าผู้ชายก็เหมือนผู้หญิง คือคนเหมือนกัน
 
ทุกคนมีวันหมดความท้าทาย หรือเบื่อ ซึ่งถึงวันนั้นมันก็ขึ้นอยู่กับความผูกพัน การควบคุมตัวเอง (หิริโอตัปปะ) เพื่อที่จะทำให้เรารักษาความรู้สึกที่ดี (ที่ไม่ใช่ความหวือหวา) ต่อกันได้หรือไม่ ถ้าไม่ได้แต่เราไม่ทำผิดต่อกัน เราก็จะจากกันด้วยความรู้สึกที่ดี ที่ยังมีมิตรภาพที่ไม่จางจากไป
 
ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไป...แต่จะเปลี่ยนอย่างไรขึ้นอยู่กับ (ความดีของ) เรา
 
เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องที่น่าคิด แต่ไม่ใช่คิดเพื่อทำให้วันนี้เราไม่มีความสุข เพียงต้องคิดว่าทำอย่างไรให้ดีที่สุดระหว่างเรา (คำว่าดีที่สุด อาจรวมถึงความถูกต้องด้วย)

ณ ราตรีหนึ่ง

ราตรีที่ลอบบี้ วีรันดา
สว่างเรืองด้วยแสงสีเหลือง มีโคมสวยๆ ห้อยระย้า

ไม่มีอะไร
...แค่เส้นสาย และแสง ที่สวยดี

วีรันดารำลึก

ไปคราวที่แล้วก็ว่าถ่ายภาพมาเยอะแล้ว
แต่ไปคราวนี้ก็ยังถ่ายได้อีก
ก็มันสวยอะฮะ

กินดี ที่วีรันดา

หอม เข้มข้น อร่อยกว่าข้าวซอยแบรนด์ดังในเวียง
ที่คนกรุงเทพต้องแวะชิมเจ้านั้นนะฮะ

แต่ขอโทษนะฮะ ชามละ สองร้อยกว่าบาท (จำไม่ได้ฮะ)



จันทร์ที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๑

ชักเริ่มหิว
แต่วันนี้ดี กินข้าวเช้ามา (ข้าวกล้อง+หนังปลากรอบซื้อ ๑ แถม ๑ ที่ Gourmet Market+น้ำพริกตาแดง) เลยยังไม่โซ

อัพรูปอาหารเรียกน้ำย่อยดีกว่า

หุหุ

จุมพิตจากพระอาทิตย์

๖.๒๓ น.
ยังไม่สว่างเลย

๑๐-๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๑

ภาพชุดนี้เป็นหลักฐานการทำความรู้จักกับสถานที่แห่งหนึ่ง
เราตื่นแต่เช้า (มาก-ตีห้าครึ่ง) มากล่าวอรุณสวัสดิ์กับเธอ

แอบเห็นสายหมอกทักทายเธออย่างเอียงอาย
เฝ้ามองแสงสีทองยามเช้าค่อยๆ ประทับจุมพิตลงที่เธอ
แล้วค่อยๆ แผดเผาเธอด้วยแสงอันร้อนแรงในตอนสาย เที่ยง และบ่าย
สาดจับที่ตัวเธอ เพื่อเผยความงามในทุกอณูเนื้อแห่งเธอ
...
เพื่อที่จะพบว่า เขาทิ้งให้เธอยืนหนาวอยู่กลางแสงดาว

พร้อมกับสัญญาว่าจะพบกันใหม่.. ในอรุณรุ่ง

ก๋าสะลองส่องเงา

เสาร์ที่ ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๑

วันที่สองของรอบที่สอง ที่วีรันดา เชียงใหม่
แดดยังจัด และลมหนาวยังไม่เปิดเผยตัว
ระหว่างที่เดินเตร็ดเตร่อยู่นั้น ก็ได้สังเกตเห็นเงาสะท้อนของต้นปีบ
(คนเมืองเรียก กาสะลอง หรือก๋าสะลอง)
ดูสวย และสงบยิ่งนัก

อยากเป็นเหมือนต้นปีบ
ยืนนิ่ง สงบ และสง่า
ไม่ครั่นคร้่ามและหวั่นไหวต่อคลื่นอารมณ์
ทั้งที่รบกวนอยู่รอบตัว และี่ก่อตัวขึ้นจากภายใน

(หรืออย่างน้อยก็มีความอดทนที่จะไม่แสดงมันออกมา)

เพราะโลกใบนี้..แท้จริงก็ยังหมุน

อาทิตย์ที่ ๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๑

หมุนเวียนกันไป
สัจธรรมก็คือเปลี่ยนไป
ไม่มีของใด คงได้ตลอด ต้องสูญ ต้องเปลี่ยนรูปไป...

เหมือนใจเรานี่
ที่ต้องเจอความรักเปลี่ยนไป
สุขได้ไม่นาน ต้องมีทุกข์แทรกไว้ ซ้อนไปอย่างนั้น

เพราะโลกใบนี้ แท้จริงก็ยังหมุน
จากร้อนไปเป็นเหน็บหนาว
เหมือนกับความรัก คงไม่มียืดยาว นานไปเขาก็เปลี่ยน...
เราถึงเจ็บ เจ็บที่ยังรักไม่เปลี่ยน...

หมุนเวียนกันไป
สัจธรรมก็คือเปลี่ยนไป
ไม่เห็นมีใคร ไม่เป็นเหมือนอย่างนั้น เนิ่นนานก็กลาย

เพราะโลกใบนี้ แท้จริงก็ยังหมุน
จากร้อนไปเป็นเหน็บหนาว
เหมือนกับความรัก คงไม่มียืดยาว นานไปเขาก็เปลี่ยน...
เราถึงเจ็บ เจ็บที่ยังรักไม่เปลี่ยน...

เพราะโลกใบนี้ แท้จริงก็ยังหมุน
จากร้อนไปเป็นเหน็บหนาว
เหมือนกับความรัก คงไม่มียืดยาว นานไปเขาก็เปลี่ยน...
เราถึงเจ็บ เจ็บที่ยังรักไม่เปลี่ยน...

เพลงเปลี่ยน
คณาคำ อภิรดี


หมายเหตุ:
เก็บภาพจากหินปูพื้นสปา ในวีรันดาเชียงใหม่ เดอะ ไฮ รีสอร์ต

ที่วีรันดามีนาข้าว

ศุกร์ที่ ๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๑

เพิ่งเคยเห็นนาข้้าวใกล้ๆ
นาผืนน้อยในวีรัีนดา ตั้งอยู่หน้าวิลล่าหลังงาม
ข้าวกำลังออกรวงสวยทีเดียว

ถ่ายตัวเองก็ได้...ไม่ง้อ

ศุกร์ ๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๑

ช่างภาพเด็กแนวทำงานนานนัก
เลยถ่ายรูปตัวเองเล่นๆ

ขำ-ขำฮะ

แฝด

ไปเจอมุมแปลกมาฮะ

อยากเริ่มต้นวันด้วยอาหารเช้า..กับคุณ

ชอบมั่กๆ ที่ไหนมีคอร์นเฟลกเยอะๆ จะรักเลยฮะ



อาหารเช้าเป็นสิ่งจำเป็น
โดยเฉพาะกับคนที่กำลังลดน้ำหนัก
เพราะมันทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดคงที่ สม่ำเสมอไปตลอดวัน
ไม่ตกวูบจนเราโหยหนักจนต้องซดอะไรที่ให้พลังงานทันทีอย่างโค้ก หรือเค้ก หรือช็อกโคแลต

สรุป อยากมีอาหารเช้าดีๆ กินทุกวี่วัน
แต่ว่า

ถ้ามีผู้ชายหน้าตาดีๆ มานั่งกินด้วยกันก็คงยิ่งดีนะฮะ



เก็บภาพบุปเฟ่ต์อาหารเช้าที่วีรันดามาฝากให้หิวเล่นๆ ฮะ

How to be Dek Niew

ก่อนหน้านี้ มักจะงงๆ เวลานึกถึงเด็กแนว

เด็กแนวคืออะไร? เป็นกันยังไง? แล้วไอ้ที่ว่าแนว มันแนวไหน?

จนกระทั่งมาเจอน้องแม็กซ์
ผู้ประกาศตัวว่าเป็นช่างภาพเด็กแนว มีแนวทางของตัวเองอย่างชัดเจน

๑๐-๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๑
๓ วันที่อยู่ด้วยกัน (แต่คนละห้องนะฮะ) ที่วีรันดา เชียงใหม่
อิฉันจึงพบความกระจ่าง

อ๋อ...เด็กแนวเค้าเป็นกันงี้เอง

เงากุหลาบ

ศุกร์ที่ ๑๐ และเสาร์ที่ ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๑

เป็นผู้ช่วยน้องแม็กซ์ถ่ายภาพภายในห้องพักที่วีรันดา เชียงใหม่ เดอะ ไฮ รีสอร์ต

สบตากับเงากุหลาบที่ลอยอยู่ในอ่างอาบน้ำทั้งหมด ๓ ใบ

สวย
จนอดไม่ได้ที่จะเก็บภาพมาฝากกัน

ไข่คน-ไข่ใคร

ออมเล็ตสวยๆ
หอมกรุ่น
น่ากินมะฮะ?



เสาร์ที่ ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๑

สงสัยมานานนมว่า omlette กะ scramble มันทำต่างกันยังไง
ณ บุปเฟ่ต์ไลน์มื้อเช้าที่ Higher Room วีรันดา เชียงใหม่
ดิฉันจึงได้คำตอบ

และได้แจ๋นไปขอให้น้องเขาสาธิตให้ชม
ดังที่ได้เก็บภาพมาฝาก