แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ คุณมาโนช แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ คุณมาโนช แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

lonely shadow






เสาร์ที่ ๒๕ กรกฎาคม ๒๕๕๒


คบกับนางสาวลูซิล มือถือใหม่มาพักนึง พบว่าหล่อนช่วยสร้างสรรค์รูปได้เจ๋งใช่ย่อย
ส่วนหนึ่งเพราะมีโหมดมาโคร
แต่ยังไงก็ยังคิดถึงคุณมาโนช มือถือคู่มือคู่ใจเครื่องเดิม

คุณมาโนชแกมีโหมด contrast ให้ภาพขาวดำคอนทราสจัดที่มือถืออื่นๆ ไม่เห็นมี

กล้องไหนก็ถ่ายไม่ได้แนวขนาดนี้


หมายเหตุ:
-ชอบถ่ายดอกลั่นทม (แต่ถ่อไปถึงหลวงพระบาง กลับถ่ายมาได้รูปเดียว)
-(ซึ่งไม่มีในนี้ เพราะไม่ได้เปิดมือถือ)
-รูปลั่นทมพวกนี้ถ่ายด้วยคุณมาโนช ในโอกาสต่างกรรมต่างวาระ
-เจอตรงไหนโดนก็ถ่าย
-คุณมาโนช คือ LG KG200
-ลูซิลล์ คือ Motorola E6
-lonely shadow อยู่ในเนื้อเพลง Dream A Dream (Elysium)

When the night is still
And the sea is calm
Lonely shadow, you fall upon me


วันพุธที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2552

พ่อแม่ช่วยกันปั้น





หวัดดีน้องปั้น

หนูเกิดเวลา ๒๓.๒๐ น. คืนวันอังคารที่ ๒๓ มิถุนาคม ๒๕๕๒ ก่อนกำหนดเดิมของหนู คือวันที่ ๗ เดือน ๗ ตั้ง ๒ สัปดาห์
มาพร้อมน้ำหนัก ๓,๐๐๐ กรัม น้าดูแล้วก็คิดว่าหนูตัวใหญ่ไม่ใช่เล่นเลย
(เกิดมาก็ตัวตึงเปรี๊ยะเชียวลูก) ..แต่หนูรู้อะไรไหม แม่จินนี่น้อยของหนูเขาคลอดหนูเองเลยนะ
แล้วเขาก็ได้แต่เล่าซ้ำๆ อย่างภาคภูมิใจให้น้าฟังว่า "เป็นอะไรที่เจ็บปวดทรมานมาก"
(หนูนึกออกไหมว่าแม่เค้ากำลังทำหน้ายังไง-อิ อิ)

พ่ออาร์ตกะแม่จินตั้งชื่อหนูว่า "ปั้น" น้าว่าน้าเข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร
ชื่อจริงหนูเท่มาก แม่เขาให้หนูชื่อว่า "นฤทธิ์" ฟังดูแมน+แรงดีนะ น้าว่า

ตอนอายุยังไม่เต็มวันนี่ตัวหนูเป็นสีส้มเหมือนแซลมอนรมควัน (น้ากำลังหิว) เวลาหนูร้องหน้าหนูดูแดงแป๊ดขึ้นมาเชียว

แม่หนูบอกน้ำนมยังไม่ไหล
แต่หนูขยันดูดมากๆ น้าว่าเดี๋ยวนมอุ่นๆ คงจะไหลมาเทมาให้หนูได้ดูดจนอิ่มอย่างแน่นอน

สู้ต่อไปนะ น้องปั้น!


หมายเหตุ:
-ชมภาพน้องปั้นตอนอยู่ในท้องแม่ http://mandymois.multiply.com/journal/item/229/229
-พ่อหนูหน้าตาดีจริงๆ นะ http://mandymois.multiply.com/photos/album/473/473


วันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2552

อยากเปลี่ยนจัยไปดื่มเป๊บซี่







ขอบคุณความเบ๊อที่ทำให้นั่งบีทีเอสเลยป้าย
ทำให้อิฉันได้สบตากับเฟร์นันโด ตอเรส

จุพ จุพ

วันพฤหัสบดีที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

วันศุกร์ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

เรดาร์แมว : ร้อนแค่ไหนก็ขอสวยไว้ก่อน



ขอเก็บรายละเอียดอีกนิด
^_^



ศุกร์ที่ ๑ พฤษภาคม ๒๕๕๒

เนื่องจากวันนี้เป็นวันแรงงาน คนใช้แรงงานก็เลยได้หยุดงาน
อิฉันฉลองด้วยการตื่นสาย ดูหนัง ๑ เรื่อง รอย้วยจนได้ที่แล้วจึงออกจากบ้าน
เดินทางไกลไปบ้านทะเล

สวรรค์เป็นพยานด้วยเถิด วันนี้ร้อนมากๆ กี่องศาไม่สำคัญเท่ากับความอบอ้าว
อ้าวเหมือนฝนจะมา แต่รอจนหมดวันฝนยังไม่หล่นสักแปะ
อบอ้าว อึดอัดเหมือนถูกอบในห้องซาวน่าขนาดใหญ่

แม่อ้วนที่อยู่แถวๆ ปากซอยบ้านทะเลนี่ก็คงร้อนเอาการ
แต่ไม่เห็นเธอหงุดหงิด ร้อนก็ไม่ร้อนเปล่า
บริหารเวลาด้วยการเสริมสวย สางขนให้ตัวเองไปพลาง

'ร้อนไม่ว่า แต่อย่าโทรม'
...เธอคงอยากบอกอิฉันว่างั้น


วันพุธที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2552

ชีวิตที่มีจุดหมาย



นักธุรกิจหนุ่ม
ที่สนามบินสุวรรณภูมิ

ภาพ : น้ำส้ม







วันนี้เข้าไปดูอัลบั้มนี้ http://pbaonline.multiply.com/photos/album/97/97
มีรูปนึงที่พี่เจ้าของบ้านบอกว่าถ้าได้ทำหนังสือของตัวเอง เขาจะใช้เป็นปก
..เป็นรูปการย่างก้าวของสาวในชุดกิโมโน

อิฉันโม้ให้พี่เจ้าของบล็อกฟังว่าตัวเองมีรูปเท้าคนกำลังเดินรูปนึง ชอบมากๆ ถ่ายที่สนามบินสุวรรณภูมิ

พี่เขาบอกสั้นๆ "เอามาดูบ้าง"
ก็เลยไปค้นมาให้ดูฮะ

...แถมให้อีก ๒-๓ รูปละกันนะฮะ

^_^


หมายเหตุ :
น้ำส้ม=Canon A400
คุณมาโนช=LG KG200
สมเกียรติซัง=Nikon P50

วันเสาร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2552

เรื่องหมาหมา : ร้อนจนน้องหมาสลบ



เดี๋ยวฝนก็ตกแล้ว





เสาร์ที่ ๒๕ เมษายน ๒๕๕๒


ยามบ่ายกลางหน้าร้อนอันแสนร้อน มีนัดกับหมอฟันมือเบา
จะเบี้ยวก็ไม่ได้ นัดคราวนี้ต้องรอหมอตั้งสองเดือน
ความร้อนเพิ่มความเครียด แต่ยังไงก็ต้องไป

เสร็จจากหมอ เดินตัวเบาเหมือนปลดเครียดทิ้งไป
เจอน้องหมานอนสลบไสลไม่สมประดีในท่าก้นนาบกระจก

โถ..สงสัยจะร้อนจนสลบ
แล้วที่ต้องเอาก้นนาบกระจกก็เพราะมันเย็นสบายก้นดีน่ะซี






วันศุกร์ที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2552

วันแดดจัด






ศุกร์ที่ 17 เมษายน 2552


วันนี้แดดแรง
แรงตั้งกะ 8 โมงเช้าไปจน 5 โมงเย็นเลย

เฮ่อ...เห็นแล้วอยากตากผ้าห่ม

วันเสาร์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2552

วันอาทิตย์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2552

เรดาร์แมว : เหมียวน้อย-ซอยเดียวกัน





อาทิตย์ที่ 22 มีนาคม 2552

ขอคั่นอารมณ์สมุยด้วยเหมียวน้อยๆ ในซอยเดียวกะอิฉันหน่อย

ก็รู้มานานแล้วว่าในซอยมีเหมียวน้อย-เหมียวใหญ่อยู่มิใช่น้อย
แต่ไม่แน่ใจว่าแต่ละตัวมี่ถิ่นพำนักอยู่บ้านไหน
วันนี้เจอจังๆ ที่บ้านหลังหนึ่ง
เจ้าของแมววัยยังเป็นเด็กน้อยเล่าว่า เลี้ยงไว้ตั้ง 7 ตัวแน่ะ

ป.ล. วันนี้ออกจากบ้านไม่มีน้ำผึ้ง แต่ยังดี ที่มีคุณมาโนช



วันพฤหัสบดีที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

เรดาร์แมว : แม้แต่แมวก็ต้องโต



เจอลูกแมวตัวนี้หน้าวิลล่า
สาขาตรงข้ามดิเอ็มโพเรียมเมื่อประมาณปลายเดือนสิงหาคมปีที่แล้ว
บัดนี้...มันคงโตขึ้นเยอะ

ว่างๆ จะไปไล่ตามถ่ายรูปมาอัพเดตกันนะ









นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ไม่มีอะไรที่คงอยู่อย่างนั้นตลอดไป
ฉะนั้น...จงเอ็นจอยกับการเติบโต
เอ็นจอยกับความเปลี่ยนแปลง

และ...เอ็นจอยกะความแก่

อิ อิ

วันพุธที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2551

เราทำได้: ผ้าพันคอคนเชียงใหม่ (ญ)


สาธิตได้แค่แบบเดียว แบตก็หมดซะก่อน
แต่เห็นแค่นี้ก็รู้แล้วเนอะ ว่ากิ๊บ

ถ่ายตอนเพิ่งถึงบ้านเมื่อเช้า
หน้ามัน+เยินมั่กฮะ

พุธที่ ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๑

และแล้ว ผ้าพันคอคนเชียงใหม่(ญ)ผืนแรกก็สำเร็จภายใน ๒ วัน
ฮ่าฮ่า

ผืนนี้ไม่ยาก (เมื่อยมือเล็กน้อย เพราะว่าไหมมันหนา) แถมถักหน้าแคบ
เพราะเหตุผลทางเศรษฐกิจ (ไหมแพง)

ประสิทธิภาพในการทำสร้างความอุ่นให้คอคงเป็นรองผืนของปลาจังกะป้าอ้อย
แต่ความกิ๊บเก๋กินขาดฮ่า

คนเชียงใหม่(ญ)เตรียมตัวกิ๊บได้เลย

วันพฤหัสบดีที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2551

ชีวิตมึนส์



ขี้ปุ๋งออกได้อีก

จากนี้จะเริ่มพเนจรแล้ว
อยากได้สัมภาษณ์ก่อนปีใหม่จัง
...ทำไงดี?

วันอาทิตย์ที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2551

เรดาร์แมว : อุ่นสบายในเชียงคาน





อาทิตย์ที่ ๗ ธันวาคม ๒๕๕๑

เจ้าหง่าวนอนขดกาย ผึ่งแสงแดดอุ่นสบายในเชียงคาน

ป.ล. เชียงคานเป็นชุมชนมีเสน่ห์
แม้แต่หมาแมวที่นี่ยังล้วนน่ารักน่าเอ็นดูทั้งสิ้น
^_^

(คิดถึงพี่ท็อป)

วันพฤหัสบดีที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2551

เงา . ความ . รัก





พฤหัสบดีที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๕๑



มีคนตั้งข้อสงสัยว่าเรากำลังมีความรัก
...เห็นจะจริง

ช่วงนี้...เรารักการมีชีวิตมากเลย




หมายเหตุ
-เงาตอนสี่โมงเย็น
-เห็นตอนโดดลงไปแบงค์
-อากาศดี๊ดี
-แดดสวย และอุ่น
-ทำให้เกิดเส้นเงาแสนสวย
-ทำไมไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อนเลยนะ?


แฟชั่น-ฝากเพื่อน





พฤหัสบดีที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๕๑

ตกบ่าย โดดงานไปธนาคาร
พบคุณน้องสาหร่ายนอนแอ่นระแน้อยู่หน้าธนาคาร
เลยเก็บตกแฟชั่น autumn-winter 2008 มาฝากเพื่อนสาวซะหน่อย

วันศุกร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

คืนที่พัฒน์พงษ์เหงา


เหงา


คืนวันศุกร์ที่ ๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

ผ่านไปแถวพัฒน์พงษ์
...สามทุ่มครึ่ง ควรเป็นเวลาที่ที่ตรงนี้คึกคัก
แต่วันนี้ไม่ยักเป็นอย่างนั้น

เราสามารถสวมรองเท้าส้นสูงเดินทะลุซอยได้ภายใน ๓ นาที
นี่รวมเวลาหยุดถ่ายรูปแล้วนะเนี่ย

ดูเหมือนว่าคนพัฒน์พงษ์ก็ต้องเสียสละเพื่อชาติกะเขาด้วย

วันจันทร์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

กระจกพิเศษ


ดูขายาวเพรียวเชียว

วันจันทร์ ๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

เจอกระจกพิเศษในห้องสตูดิโอ
ส่องแล้วขายาว หน้าขาวเพรียว
เลยรีบถ่ายรูปมาให้ดูกัน
ขำ-ขำ

วันเสาร์ที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

อันเนื่องมาจากสาธิตฯซาว




เพื่อนเอ๋บอกมาว่าเพื่อนแว่นกำลังจัดทำเว็บรุ่นสาธิตฯ ซาว (ซาวแปลว่า ๒๐-ลำดับรุ่นของเราเอง)
และต้องการให้เืพื่อนๆ ส่งภาพหน้าตาในปัจจุบันไปให้ ๒ รูป
รูปนึงทำท่า ๒ และอีกรูปเป็นท่า ๐

ก็ได้ใช้ความพยายาม และได้ผลออกมาดังที่เห็น

ส่งรูปไหนไปดีอะ?


ป.ล. วันนี้หน้าไม่จ๋องแล้วสิ?


วันพุธที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

งานเสียว-เสียว




ตึกที่อิฉันทำงานนับเป็นตึกสูง คือมีทั้งหมดสี่สิบกว่าชั้น
แต่ชั้นที่อิฉันทำงานอยู่นั่นแค่ ๑๔ จัดอยู่ในโลว์โซน หรือชั้นต่ำ (-___-)
ตึกเราไม่อาจจัดเป็นตึกสมัียใหม่ที่ใช้กระจกทั้งหลัง
มันมีลักษณะเหมือนเครปเค้ก คือกระจก สลับชั้นกับปูน
แต่กระนั้นก็ต้องเช็ดกระจกกันบ้าง ประปราย แล้วแต่ (แต่อะไรไม่รู้เหมือนกัน เพราะว่าบางทีก็เห็นเค้ามาเช็ดกระจกวันฝนตก)

ช่วงนี้เขากำลังซ่อมแซมตึก โดยการโป๊วรอยต่อระหว่างซีเมนต์ ๒ ชิ้น
เพื่อที่ต่อไปจะได้ทาสีใหม่ให้ไฉไลยิ่งขึ้น
จึงปรากฏว่ามีอากาศยานลักษณะดังที่จะเห็นต่อไปถูกชัดรอกขึ้น-ลง เพื่อโป๊วรอยที่ว่าให้ทั่วผิวภายนอกตึก

ยาน ๑ ลำ มีคนทำงาน ๓ คน
ในนั้นเป็นหญิง ๑
ดิออปเซิร์พเวอร์หยั่งเราก็เดากันไปต่างๆ นานา...ทำไมต้องเป็นผู้หญิง

แล้วก็สรุปเอาเอง (มั่ว) ว่า คงเพราะผู้หญิงทำงานละเอียดกว่าผู้ชาย

ป.ล. อย่าเพิ่งคิดว่างานนี้เสียวสุดแล้ว
เพราะช่างเช็ดกระจกเค้าจะเสียวกว่านี้อีก นั่นเค้าเหมือนโรยตัวลงจากยอดตึกมาเช็ดทีละชั้นเลยละฮะ ไม่ได้ยืนอยู่บนอากาศยานเยี่ยงนี้