แกจะเห็นว่าชั้นถักจนหน้ามัน+มึนส์
อาทิตย์ที่ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๑
(ก่อนวันคริสมาสต์ ๑๑ วัน!)
และแล้ว...อิฉันก็สำเร็จผลงานที่เริ่มต้นมาตั้งแต่เดือนมิถุนายน
ผ้าพันคอที่ริอ่านคิดจะถักให้ปลาเอาไปใช้ที่ลอนดอน!!
แรกเริ่มน่ะ ริอ่านจะถักให้น้องมันแพ็คใส่กระเป๋าไปเลยด้วยซ้ำ
...แ่ต่ก็อย่างที่รู้ว่า ทำ-ไม่-ทัน
จนป้าอ้อยจะตามไปอีก
ก็ริอ่านจะทำให้ป้าอ้อยอีก
ผืนแรกยังไปไม่ถึงไหน ยังมีผืนที่สองมาถ่วงได้อีก
จากหน้าใบไม้ร่วง ลากเข้าหน้าหนาว ย่างเข้าเดือนพฤศจิกายนก็แล้ว
ถ้าเลยจากเดือนธันวาคงไม่ต้องส่งเสิ่งไปหรอก
กว่าจะถึงลอนดอนแม่งก็คงเข้าสปริงพอดี
ยิ่งใกล้ถึงวันคริสมาสต์เจ้ก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นเรื่อยๆ เป็นเงาตามตัว
ก็เลยมุมานะเอาจนมันเสร็จในวันนี้
ด้วยความยาวมากกว่าความยาวตัวของปลา (เชื่อว่างั้น) พร้อมพู่ห้อยระย้า
ครบเครื่องความเป็นผ้าพันคอ
ชั้นตั้งใจทำให้มันกว้าง เผื่อแกจะใช้โพกหัว หรือใช้คลุมไหล่น้อยๆ ของแก
แต่ถ้ามันไม่อุ่นพอ (เพราะไม่ใช้ wool เป็นแค่ไหม acrylic เมดอินไทยแลนด์-แปลว่าคงมีเมลามีนน้อยกว่าจากจีน) จงพันวิธีที่ชั้นสาธิตมา
คงพอช่วยได้บ้าง
เฮ้อ...เบื่อตัวเอง ทำไมกรูช่างเป็นคนอ้อยสร้อยอย่างนี้ (แกเบื่อชั้นไหมวะ ปลา?)
หมายเหตุ
-เนื่องจากแกได้บอกไว้ว่าถ้าถักสีเข้มแกจะใช้บ่อย ชั้นเลยเลือกสีดำ
-และก็เพิ่งรู้นี่แหละว่าไหมพรมสีดำแม่งโคตรถักยากเลย
มันมองยากอะ
-ห้องชั้นมันยิ่งมืดๆ อยู่แล้ว (ไฟเสียตั้งแต่ต้นปียังไม่ได้ซ่อม)
อันนี้มันจะทำให้ถักช้าหรือเปล่านะ?
-พรุ่งนี้จะไปส่งแระ คงไม่ทันคริสมาสต์หรอก
-หวังว่าค่าส่งจะพอนะ (ช่วงนี้จนกรอบ)
