แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ความคิดถึงเดินทางไป แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ความคิดถึงเดินทางไป แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554

โปสการ์ดทำขาย





พร้อมๆ กับกระเป๋าผ้า "จุดนี้ขอช่วยน้ำท่วม" ที่เย็บขายในเพจ Momo Craft Village (https://www.facebook.com/Momo.Craft.Village) ในห้อง "ตามใจฉัน"

ก็ได้มีโปสการ์ดทำมือมาเสนอขายด้วยในห้อง "ตามที่เห็น"
พร้อมด้วยของเย็บตามความประสงค์ของเพื่อนๆ ในห้อง "ตามใจท่าน"
ซึ่งจะได้เห็นรายละเอียดกันในวันที่ 13 ตุลาคมนี้ ที่หน้าเพจด้วย

โปสการ์ดพวกนี้ขายใบละ 15 บาท ซื้อ 10 ใบจะแถมให้ 1 ใบ
กำไรที่ได้จะนำมาเลี้ยงสัตว์ ครึ่งหนึ่งใช้เลี้ยงแมวตัวเอง อีกครึ่งจะรวบรวมไว้ แล้วนำไปเลี้ยงหมาแมวที่คิดว่าขาดทุนในการรักษาตัว ในการกินอยู่ ดำรงชีวิต

เกิดมาร่วมโลกร่วมชาติกันแล้วก็ต้องพึ่งพากันไปนะ

วันพฤหัสบดีที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2554

ไม่บอกไม่รู้ว่ามาจากบาหลี






เดี๋ยวนี้ไปรษณีย์ไทยมีบริการห่อพลาสติกให้ไปรษณียบัตรด้วยหรือคะ?

วันจันทร์ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2553

เทศกาลโปสการ์ดจากภูเก็ต



สองยุค
สองสำนวน


ช่วงที่ผ่านมาไ้ด้รับโปสการ์ดจากภูเก็ตถึง 3 ใบ
(แล้วทำไมถ่ายแค่ 2?)

แปลกดี ทั้งที่ไม่มีเพื่อนอยู่ภูเก็ต (มีแต่ศัตรู!)
เพื่อนๆ ที่มีโอกาสแวะเวียนไปภูเก็ตยังอุตส่าห์ส่งความคิดถึงมาให้

ยังไม่ได้ตอบใครเลย
และก็ยังปลื้มไม่หาย

ป.ล. หมาน่อยก็ปลื้มด้วยคับ

วันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2553

โปสการ์ดไม่ธรรมดา




ข้างหน้าสวยดี





โปสการ์ดธรรมดาที่เหมือนไม่ค่อยจะธรรมดา
ได้รับในอาทิตย์ที่ผ่านมา

วันพฤหัสบดีที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

วันอาทิตย์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2553

เมนูปรารถนา

Rating:★★★★
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:ฮิมิโตะ ณ เกียวโต


ไม่ใช่แค่ภาพถ่าย เพลง หรือหนัง ที่ทำให้เราคิดถึงคนบางคน เวลาบางเวลา
..อาหารก็ด้วย

หนังสือเล่มนี้บ่งบอกถึงอีกเสน่ห์หนึ่งของผู้หญิงปากจัดคนนี้ เสน่ห์ที่รู้จักใช้ความอ่อนไหวของตัวเองเขย่า้คนอ่านให้อ่อนไหวตามไปได้้ใหญ่โต

"เมนูปรารถนา" ไม่ใช่เรื่องเล่าอ่านสบายๆ ฮาๆ เหมือน "ครัวหรรษา จากปลาร้าถึงวาซาบิ" ที่ฉันเพิ่งเขียนถึงไป แต่เป็นการเล่าเรื่องเข้มข้น เจาะลึก เล่าถึงความรู้สึกที่เธอระลึกได้จากกลิ่น หน้าตา และรสชาติของอาหารสักจาน

คนทุกคนมีความทรงจำแบบเดียวกับเธอ เรามีเมนูโปรดของเรากับอดีตคนรัก มีขนมที่ชอบเหมือนเพื่อนมัธยม มีอาหารปลอบใจตอนเศร้า มีอะไรที่ต้องกินตอนเครียด รวมทั้งบางช่วงของเดือน

เราจึงดื่มด่ำไปกับความทรงจำผ่านอาหารของฮิมิโตะฯ แล้วก็พลอยหวิวไหว ตัวเบาไปกับฉากอีโรติก ที่บางเมนูเธอก็ปรุงประณีต จนหอมหวน นวลเนียนเป็นเนื้อเดียวกัน บางเมนูก็คลุกเคล้าให้เข้ากันแค่พอหยาบๆ เปิดโอกาสให้ปากให้ลิ้นได้สัมผัสกับ Texture และความสดฉ่ำจากความสดของวัตถุดิบ

เพียงแต่ว่า อีโรติกติดๆ กันหลายตอน มันจะเลี่ยนเอา เท่านั้นเอง




หมายเหตุ:
-ขอบคุณเอ็มโม่มากเลย เขาเป็นคนที่เขียนถึงปลาดิบ เนื้อดิบ และไข่ปลาได้ชนิดที่ทำให้น้ำลายกระฉูดจนแทบจะไหลออกมาจากมุมปากจริงๆ
-ฉบับที่โม่ส่งมา สำนักพิมพ์ freeform ทำได้สวยนะ จัดแบบนี้อ่านง่ายแล้วก็น่าอ่าน แต่ ฉันว่า่ ปกก็ยังไม่สวยอยู่ดี (ฮา)
-ฮิมิโตะฯ มีชีวิตวัยเด็กที่น่าอิจฉามาก เธอเป็นคนสันทราย เติบโตในครัวของยายและแม่ จึงเชี่ยวชาญทั้งการบริโภคและการปรุงอาหารเมืองแบบ born to be
-ส่วนฉัน แค่ต้มไข่ให้ได้ความแข็งอย่างที่อยากได้ หรือหุงข้าว(หม้อไฟฟ้า)ไม่ให้แฉะยังต้องลุ้นเลย
-สวนของตาก็เป็นอีกอย่างที่น่าอิจฉา สวนของตาเต็มไปด้วยผักหญ้า ฉันอยากมีสวนอย่างนั้น และอยากจะรู้จักการนำผักหญ้าในสวนมากิน มาปรุงอาหารอย่างนั้นบ้างในสักวันหนึ่ง

วันอังคารที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2552

ความคิดถึงเดินทางมา : โปสการ์ดเรียกยิ้ม




วาดรูปได้นิดหน่อย
แต่เขียนตัวหนังสือน่ารักดี

การ์ตูนตัวนี้ดูมีจริตจก้านน้อยกว่าตัวตะกี๊้

ลายเส้นเลหนักแน่นมากเลยนะ

แล้วยัยผมหยิกที่อยู่ในการ์ดนี่คือม้าน้อยชิมะ?




อังคารที่ ๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๒

กลับบ้านดึก วันนี้อย่างเหนื่อย
แต่พอเปิดตู้จดหมายแล้วยิ้มออก

ขอบคุณเด็กหญิงทะเลและลุงป๊อก (ของเด็กหญิงทะเล)


ขอบคุณที่ทำให้ลืมว่าวันนี้เหนื่อยค่ะ

วันเสาร์ที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2552

สวัสดีจากเสียมเรียบ




คิดถึงกันบ้างหรือเปล่า?




เสาร์ 24 ตุลาคม 2552

คิดถึงมัลติพลายเหมือนกัน
เมื่อคืนวาน ไป บาเคง บาร์เขมร ก็สนุกดี
วันนี้ไม่ออกไปไหนแล้ว (ป้าเหนื่อย)
เลยแว้บมาอัพรูป+คลิปให้ดูกัน

เผื่อจะได้รู้จักและเข้าใจคนเขมรมากขึ้นด้วย
(โชคดีที่หาวิธีเปลี่ยนภาษาได้แล้ว และยังพอจำได้ ว่าตัวอาราย อยู่ตรงหนาย)




วันเสาร์ที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2552

ชวนชม : 50 ปี จดหมาย(ที่)รัก




ทุกวันนี้ใช้แต่ปากกาแจกฟรี
มันไม่ค่อยมีคุณภาพ
เขียนได้นิดหน่อย หมึกก็หมดแล้ว



เสาร์ที่ ๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๒

จากหัวถนนอังรีดูนังต์ คิดจะเดินไปลงรถไฟใต้ดินที่จามฯ สแควร์ (มีคนบอกไว้ว่าเด็กแนวเค้าเรียกกันงี้) เลยบังเอิญได้ไปเจองาน "50 ปี จดหมายที่รัก"

เกือบไม่มีอะไรพิเศษสำหรับคนไม่ได้สะสมแตมป์ ไม่สนใจจะซื้อเครื่องเขียน แล้วก็เขียนจดหมายเขียนโปสการ์ดเป็นเรื่องธรรมดาอย่างฉัน

แต่ไปเห็นนิทรรศการเล็กๆ น่ารักมาก เลยเก็บภาพมาฝากกัน

เผื่อจะแวะไปชมเองที่ จาม(จุรี)สแควร์

ความคิดถึงเดินทางมา : โปสการ์ดจากคนรัก




เห็นแค่นี้ก็อยากไปน่านแล้ว




ตุลาคม ๒๕๕๒

ช่วงนี้มีโปสการ์ดปลื้มๆ จากเพื่อนๆ ทยอยเดินทางมาถึงหลายใบ

ขอโชว์หน่อย

วันจันทร์ที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2552

อยากกลับ(ไปกินข้าว)บ้าน



กับข้าวที่ไหนไม่ถูกปากเหมือนกับข้าวบ้าน

(อยากกินน้ำพริกกะปิปลาทูทอดง่ะ)

บ่ายวันจันทร์ที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๕๒

ทำงานวุ่นวายอยู่ที่ร้านอาหารใหม่ที่ทำอาหารได้อร่อยมากกกกก

แต่พอเห็นภาพนี้
ไม่รู้ทำไมถึงอยากกลับไปกินข้าวบ้านขึ้นมาเดี๋ยวนั้นเลย

วันจันทร์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2552

ออกเดินทางแล้วนะ!


(ทำไม่เป็น)


จันทร์ ๑๒ มกราคม ๒๕๕๒

อากาศหนาว
ปวดท้องเมนส์นิดหน่อย แต่โวยวายว่าปวดมาก
แล้วก็โดดงานซะงั้น เลยออกไปไปรษณีย์ตอนบ่ายๆ
เค้าถามว่าจะส่งยังไงดี
เลยถามว่ามีไงมั่ง
เค้าก็แจงว่า มีส่งพัสดุภาพพื้นอากาศ ถึงภายใน ๗ วัน
พัสดุภาพพื้นดิน ถึงภายใน ...วัน (จำมิได้)
ฯลฯ ฟังแล้วงง เลยถามว่ากี่บาทมั่ง

เค้าบอก ๙๐๐ บาท แบบแรก (ลมแทบจับ)
๘๐๐ กว่าบาท แบบที่สอง
แต่เค้าบอกเค้าแนะนำให้ส่งเป็นจดหมายลงทะเบียน
๖๑๘ บาท หรือไงเนี่ย จะถึงภายใน ๑ เดือน

เฮ่อ มันช่างแสนแพงนะฮะป้า
แต่ก็ส่งไปแล้วล่ะ
ยังไงป้าก็จะได้ใช้เสียที

วันอาทิตย์ที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2552

ม้าน้ำของม้้าน้อย




จันทร์ที่ ๑๒ มกราคม ๒๕๕๒
ได้รับแล้ว ของที่ระลึกจากทะเลที่เจ้าของส่งตั้งแต่วันอังคารที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๑ โน่นนนนนน

ขอบคุณมากนะ อี๊
มันน่ารักมั่กมั่กเลย
ม้าน้อยของหล่อนเนี่ย

(แอบดีใจที่มันไม่ใช่หอยนะ-หุ หุ)

วันอังคารที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2551

ความคิดถึงเดินทางมา : โปสการ์ดมือใหม่





อังคาร ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๑

กลับถึงบ้าน พบว่ามีโปสการ์ดรออยู่ในกล่องจดหมาย
เป็นโปสการ์ดทำมือที่คนส่งออกตัวว่าเป็น "มือใหม่หัดทำโปสการ์ด"

จำได้ๆ จำรูปนี้ด้าย
สวยดีทีเดียวแหละ
ถึงแม้ว่าทะเลจะเบี้ยวไปหน่อย

เอาอีกนะ เอาอีก
อ้อ..ละก้อ ขอบคุณนะ
สวัสดีปีใหม่ด้วยจ้า

วันพุธที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2551

ความคิดถึงเดินทางไป : อะไรรออยู่ที่บ้าน

(ทำไมมันต้องมีโพลกันด้วยวะ???-เอ้า โพลก้อโพล)

อะไรคือเหตุผลที่คุณใช้เลือกผู้ว่า

นโยบาย และสังกัดพรรค
 
 2

ความนิยมส่วนบุคคล
 
 5




พฤหัสบดีที่ ๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๑
วันคริสต์มาส

หกโมงเช้ากว่าๆ
ลากสังขารโทรมๆ กลับมาถึงบ้าน
เปิดตู้ไปรษณีย์
ใจเต้นตึกตัก กลัวจะได้รับจดหมายจากกาชาด
ในตู้ไปรษณีย์มีสิ่งของมากมาย
มีใบแจ้งหนี้ ๓ ปึก
โปสการ์ด ๓ ใบ และพัสดุ ๑ กล่อง


ต๊ายยยย-ตาย
ในที่สุดคุณไดโนเสาร์จากกาฬสินธุ์ก็เดินทางมาถึง (ขอบคุณนะอุ๊-ชั้นว่าสงสัยไดโนเสาร์ืกินแมวหมดน่ะซิแก)
ยังมีโปสการ์ดจากสวนรถไฟของคุณน้องเมย์ (เพิ่งขอที่อยู่พี่ไปไม่กี่วันนี้เองนี่?)
แระก็โปสการ์ดฉบับแรกในรอบ(หลาย)สิบปีจากน้าเอ๋ (ปากแกบึนมาก-บอกมานะ ไปจิ๊กโปสการ์ดมาจากไหน)

...แหม๋ อุ่นหนาฝาคั่งกันดีจริง

พัสดุในกล่องนั้น เห็นแล้วว่ามาจากคุณป๊อก
หะแรกก็ยังงงๆ ว่าคุณป๊อกส่งไรมาหว่า
เปิดออกดูจึงถึงบางอ้อ

อะฮ้า....คุยกันตั้งน้าน-นานมาแล้ว
คุณป๊อกไม่ยักลืมแฮะ

หุ หุ

ขอบคุณคุณป๊อกที่อุตส่าห์ยกให้
เรื่องแปลคงต้องขอออกตัวไว้ก่อน
ภาษาสเปนนั้น คืนครูไปนานแล้ว
อย่างไรก็ตาม
...จะลองดูนะคะ

ขอบคุณทุกความคิดถึงและปรารถนาดีที่ส่งมารออยู่ที่บ้านนะค๊า



วันพุธที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2551

ฉันมีความสุขเมื่อ...


ฉันชอบการบริจาคเงินเล็กๆ น้อยๆ (แต่ไม่ชอบให้เงินขอทานนะ) ชอบบริจาคเลือด และเหมือนโรคจิต ฉันไม่เคยถักผ้าพันคอใช้เองเลย (มีแค่ตอนเด็กๆ ที่พยายามถักเสว็ตเตอร์ใส่เอง แล้วมันออกมาอุบาทว์มาก) แต่ชอบทำให้คนอื่น ฉันมีความสุขกับทุกปมทุกห่วง มันทำให้รู้สึกสงบและผ่อนคลาย ใช้เข็มสอดไหมไปมาเป็นเป็นปม เป็นแถว เป็นหลายๆ แถว และเป็นผืน ถักเสร็จแต่ละผืน ฉันรู้สึกมีความสุขราวกับได้ orgasm ทางจิตวิญญาณ

พฤหัสบดีที่ ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑

เพิ่งอ่าน "อาอี๊ชวนเล่น-เห็นอะไรแล้วรู้สึกดี"
(http://aroundlove.multiply.com/journal/item/24)
ของอาอี๊เค้า แล้วก็อยากถามตัวเองเหมือนกัน
ว่าอะไรบ้าง ที่ทำให้มีความสุข

หาได้ไม่ครบ ๑๐ ข้อ
แต่โชคดี ที่ก่อนจะถึงวันนี้ ต้องผ่านเมื่อคืนนี้เสียก่อน
เลยพอนึกถึงเรื่องที่ทำให้มีความสุขได้บ้าง

^_^

หมายเหตุ: เหล่านี้คือกุหลาบน้อยๆ ที่แสนจะอ่อนหวานในแปลงหน้าสถานีเกษตรภูเรือจ้ะ
เก็บภาพไว้ตั้งแต่วันเสาร์ที่ ๖ ธันวาคม ๒๕๕๑

วันจันทร์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551

บทจะหายเหนื่อย




จันทร์ที่ ๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๑

เย็นนี้มีภารกิจ จำต้องไปฟูจิซูเปอร์มาร์เก็ต
ซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ได้โวไว้ว่าอร่อย
ให้แม่ทะเล และเอ๋ เพราะว่าวัีนนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว ที่เค้าจะลดราคาจากซองละห้าสิบกว่าบาท
เหลือ ๓๘ บาท

ออร์เดอร์ที่มี รวมของตัวเองแล้วเข้าไปแล้วช่างบานตะไท
ตายละ...เค้าจะจำกัดจำนวนซื้อหรือเปล่า?

แล้วหนุ่มญี่ปุ่นในซูเปอร์นั้นจะเห็นชั้นเป็นคนยังไง
ตะกร้ายัยนี่มีแต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
ฯลฯ

เครียดเครียด

ก่อนถึงซูเปอร์ดันแวะร้านนีโอ
แล้วก็ต้องเสียเงินมากมายให้กับไหมพรมไฮโซจากญี่ปุ่น
ที่กะจะเอาไปทำอะไรเก๋ๆ (ให้ผู้ชาย) อีก
-_-"

ออกจากซูเปอร์แทบเป็นลม
แค่ซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปยี่สิบกว่าซอง ไมแพงงี้วะ
-_-"

เดินออกมาปากซอย ๓๓/๑
มองตรงไปฝั่งตรงข้าม โอ้ว...เขาเปิดน้ำพุเต้นระบำ
สวยจังเลย

ลากสังขารและถุงใส่บะหมี่ฯ กลับมาถึงคอนโด
เปิดเมล์บ็อกซ์

พบโปสการ์ดจากปาย ๒ ใบ

...ขำจนหายเหนื่อย

^_^


วันเสาร์ที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2551

ม้อย แมว ดำ





เสาร์ที่ ๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๑

เพิ่งรู้ว่ามีพัสดุ นิติที่นี่เค้าทำหน้าที่ดีเลิศฮะ
ต้องเจอตัวเสียก่อน ถึงจะบอกกัน

มีแมวดำรอเราอยู่ในซอง
พี่มิจังส่งมา

เห็นของอาอิไปเมื่อวันก่อน
ของหล่อนเป็นแมวขาว ของชั้นเป็นแมวดำ

แหม...คนให้เค้าช่างเข้าใจเลือก

ขอบคุณนะฮะ พี่มิ