แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ multiply แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ multiply แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2553

รักในโลกไซเบอร์

เถอะจะเล่า เรื่องราว ของสาวหนึ่ง

ทำงานซึ่ง เช้าเย็น เห็นเสมอ

เป็นเช่นนี้ ซ้ำๆ สำหรับเธอ

ไม่ฟุ้งเฟ้อ เรียบดี หนอชีวิต

แต่บางครั้ง เหงาใจ กระไรอยู่

บ้างอยากรู้ อยากลอง มันข้องจิต

อยากจะลิ้ม รื่นฤดี ของชีวิต

แต่ล้วนพิษ ล้วนภัย ไปทุกทาง

เพื่อนมากมาย ก็คล้าย วนวายวุ่น

ชุลมุน ชีวิต มันติดขวาง

มากภาระ ยากนัก เกินจักวาง

จึงแยกห่าง ออกมา ไม่ว่ากัน

โดยรวมๆ ดีใส ไร้ปัญหา

แค่บางครา ว้าเหว่ เมื่อเหหัน

ถึงวันหนึ่ง แสงสว่าง กระจ่างพลัน

เธอถลัน สู่โลกฝัน อันวิไล

เธอเปิดแชท ดูใจ ใครคนหนึ่ง

อาจไม่ซึ้ง รูปนาม ก็หวามไหว
ทิ้งระยะ บางอย่าง เพื่อวางใจ

โลกส่วนตัว เราไว้ ในลึกๆ

คุยทุกวัน สัมพันธ์ อันหวานชื่น

ดูระรื่น ชื่นจินต์ ถวิลตรึก สู่ความฝัน อำไพ ในคาดนึก

ไม่กระอึก กระอัก จักเจอกัน


เขาทั้งสอง ปองฝัน อันสดใส

ระทึกใจ ไหวหวาม เหมือนความฝัน

เช่นไรหนอ เกินรอ ต่อคืนวัน

จึงพบกัน ฝันนี้ ที่เป็นจริง


หลังพบเจอ เออออ พอคุยได้

กลับห่างหาย คลายไป ไม่สุงสิง
เขาผิดหวัง ด้วยใจ ไม่ประวิง

ไม่ใช่สิ่ง ร่ำริน จินตนา

เธอกลับเหงา กลับเศร้า เฝ้าท้อแท้

แต่ไม่แคร์ แค่นั้น ใช่ปัญหา
ไล่เซื่องซึม ทึมทับ อับอุรา

แสวงหา รักใหม่ ในไซเบอร์ฯ

เรื่องรักในโลกไซเบอร์

เถอะจะเล่า เรื่องราว ของสาวหนึ่ง
ทำงานซึ่ง เช้าเย็น เห็นเสมอ

เป็นเช่นนี้ ซ้ำๆ สำหรับเธอ
ไม่ฟุ้งเฟ้อ เรียบดี หนอชีวิต


แต่บางครั้ง เหงาใจ กระไรอยู่
บ้างอยากรู้ อยากลอง มันข้องจิต
อยากจะลิ้ม รื่นฤดี ของชีวิต

แต่ล้วนพิษ ล้วนภัย ไปทุกทาง


เพื่อนมากมาย ก็คล้าย วนวายวุ่น
ชุลมุน ชีวิต มันติดขวาง
มากภาระ ยากนัก เกินจักวาง
จึงแยกห่าง ออกมา ไม่ว่ากัน

โดยรวมๆ ดีใส ไร้ปัญหา
แค่บางครา ว้าเหว่ เมื่อเหหัน

ถึงวันหนึ่ง แสงสว่าง กระจ่างพลัน
เธอถลัน สู่โลกฝัน อันวิไล

เธอเปิดแชท ดูใจ ใครคนหนึ่ง
อาจไม่ซึ้ง รูปนาม ก็หวามไหว
ทิ้งระยะ บางอย่าง เพื่อวางใจ
โลกส่วนตัว เราไว้ ในลึกๆ

คุยทุกวัน สัมพันธ์ อันหวานชื่น
ดูระรื่น ชื่นจินต์ ถวิลตรึก
สู่ความฝัน อำไพ ในคาดนึก
ไม่กระอึก กระอัก จักเจอกัน

เขาทั้งสอง ปองฝัน อันสดใส
ระทึกใจ ไหวหวาม เหมือนความฝัน
เช่นไรหนอ เกินรอ ต่อคืนวัน
จึงพบกัน ฝันนี้ ที่เป็นจริง


หลังพบเจอ เออออ พอคุยได้
กลับห่างหาย คลายไป ไม่สุงสิง
เขาผิดหวัง ด้วยใจ ไม่ประวิง
ไม่ใช่สิ่ง ร่ำริน จินตนา

เธอกลับเหงา กลับเศร้า เฝ้าท้อแท้
แต่ไม่แคร์ แค่นั้น ใช่ปัญหา

ไล่เซื่องซึม ทึมทับ อับอุรา
แสวงหา รักใหม่ ในไซเบอร์ฯ

วันอังคารที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2552

คำสารภาพ ฉบับที่ ๖ : ฉันลบคอนแทก



ฉันเล่นมัลติพลายมาสองปีกว่าได้ เคยมีคอนแทกเหยียบร้อย (ถ้าไม่เกิดเรื่องคืนวันฮัลโลวีนเมื่อปีก่อนไม่รู้จะทะลุไปเท่าไหร่) กับเวตติ้งลิสต์อีกเกือบสามสิบ (วันดีคืนดีก็หายไปเองบ้างเพราะเขาพาตัวเองออกไปจากแถว)

 

เทียบกับหลายคนในโลกมัลติพลาย จำนวนคอนแทกของฉันแค่จุ๋มจิ๋ม แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ทำไมกูต้องมีคอนแทกเป็นร้อยด้วยวะ

 

ฉันเป็นมนุษย์ประเภทที่อยู่ได้โดยไม่ต้อง Popular แล้วก็เลิกแคร์คนที่ฉันไม่คิดว่าควรแคร์ไปนานแล้ว (หลังเรียนรู้ว่ามันเหนื่อยเกินไปที่จะแคร์ทุกคนให้ได้ครบ) แต่คนที่มาเป็นคอนแทกกัน ฉันอยากจะแคร์ ฉะนั้น ถ้าคนพวกนี้มีเป็นร้อยๆๆ เหมือนชาวโลกมัลติพลายคนอื่น ฉันคงต้องตามแคร์จนไม่เหลือเวลาไปทำมาหากิน

 

อย่างไรก็ตาม ถ้ามีโอกาสจะได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ๆ ที่น่าสนใจ และมีน้ำใจ ฉันก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะ (ได้เพื่อนแบบนี้จากมัลติพลายเยอะอยู่เหมือนกัน ^_^ )

 

ด้วยความไม่อยากจะฉาบฉวย ผิวเผิน ทำให้ฉันขอเป็นคอนแทกคนอื่นน้อยมาก ยิ่งหลังจากฮัลโลวีนบ้าบอคอแตกนั่น ยิ่งคิดมาก ตัดสินใจช้ากันไปใหญ่ คนใหม่ๆ ที่เพิ่งรู้จักไม่นาน (บางคนก็ไม่รู้จักเลย) ที่มาขอทาบทามเป็นเพื่อนกัน (ทำไมเขาถึงอยากเป็นเพื่อนกะฉันนะ?) ฉันแทบไม่เสียเวลาคิด หรือพยายามตามไปทำความรู้จักกับเขา แต่ ดอง invitation ไว้อย่างนั้นแหละ

 

เพราะว่าถ้ารับเขาเป็นคอนแทก ไม่รู้จักเขาคนเดียวไม่พอ ยังได้เน็ตเวิร์กเป็นร้อยๆ จากคอนแทกเขา ซึ่งฉันไม่รู้จักสักคนเป็นของแถมมาด้วย ..แค่คิดก้อกลุ้มละ

 

สิ่งที่จะสารภาพก็คือ:

หลังจากคิดเพี้ยนๆ วนเวียนอยูู่่พักใหญ่ ฉันก็เริ่มลงมือสังคายนาบัญชีรายชื่อคอนแทกของตัวเอง ดูว่ามีใครอยู่ในนั้นบ้าง ใครบ้างที่ถึงแม้ไม่เคยอัปแม้แต่รูป Headshot ก็ลบเขาออกไปไม่ได้ ใครยังมีชีวิตอยู่ ใครตัดทางโลกไปแล้ว และในวันแรก คือศุกร์ที่ 21 สิงหาคม 2552 ก็เลือกลบคอนแทกไปประมาณ 7 รายการ เรื่องเหตุผล..คิดว่าคงไม่จำเป็นต้องสาธยายแจกแจงกัน เพราะฉันไม่ใช่คณะกรรมการซีไรต์ตัวแม่

 

ที่อยากจะบอกไว้ในบล็อกที่ไม่รู้จะให้ประโยชน์โภชน์ผลแก่คนอ่านหรือไม่ก็ไม่แน่ใจนี้ ก็คือ

 

มัลติพลายมันแค่โลกสมมตินะจ๊ะ อย่าไปเอาน้ำยากับมันมากมายเลย


โลกที่เรามีชีวิตอยู่เนี่ย มันเป็นโลกจริงๆ มีแรงจีที่กระทำต่อทุกสิ่งอย่างที่อยู่บนตัวมัน นั่นทำให้เท้าของเราติดอยู่กับดิน เป็นโลกที่มีต้นไม้ สายลม แม่น้ำ สายฝน พระอาทิตย์ และหิมะ บนโลกใบที่มันกำลังร้อนอยู่เนี่ย เราสามารถทำความรู้จักกันด้วยประสาทสัมผัสทั้ง 6 พูดคุย จับมือ เทศนา หอมแก้ม กินข้าว ปรับทุกข์ เถียง คุยตลกกันได้ กระทั่งมีเซ็กซ์กันอย่างสุขสมจากการสอดใส่ ไม่ใช่แค่สุขหลอนๆ จากไซเบอร์เซ็กซ์

 

สำหรับฉัน การเป็นคอนแทกกันไม่ได้หมายความว่าเรารักกันปานจะกลืน รู้ใจกันทุกเรื่อง สนิทกันเหมือนเป็นเพื่อนกันมาสามชาติ การเลิกเป็นคอนแทกกันก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะหันหลังให้กัน หมดมิตรภาพและความเมตตากรุณาต่อกัน หรือแปลว่าฉันเกลียดคุณขนาดทนสูดหายใจเอามวลอากาศเดียวกับคุณเข้าไปไม่ได้

 

ฉันแค่ลบคอนแทก ไม่ได้บล็อก

การที่คุณไม่ได้เป็นคอนแทกของฉันแล้ว ไม่ได้หมายความว่าเราไม่สามารถมาเยี่ยมเยียนกันได้อีก รู้ไหม ฉันยังติดตามข่าวคราวของคุณผ่าน Inbox ที่เซ็ตเป็น Network (เรายังอยู่ในเน็ตเวิร์กเดียวกันจ้ะ!) ยังทักทาย แซว กัด จีบ ทับถม สดุดี กระทบกระเทียบเปรียบเปรย ให้กำลังใจ ตั้งคำถาม โยนระเบิด ฯลฯ กันผ่าน Guestbook ได้อยู่ เดี๋ยวนี้ฉันปล่อยให้มันเปิดประตูรับ ทุกคนในโลกมัลติพลายแล้วล่ะ  


ฉะนั้นถึงฉันจะลบชื่อคุณออกจากคอนแทกโดยไม่ได้ขออนุญาตเป็นเรื่องเป็นราว และถึงแม้การที่เราได้มาเป็นคอนแทกกันนั้น เกิดจากคุณ ที่มาขอฉันเองก็


...โปรดอย่าเคืองฉันเลย

 

 

 


ป.ล. 1 ถ้าไม่รบกวนเกินไป อยากให้คุณช่วยบอกเหตุผลดีๆ สักข้อ ว่าคนเราขอเป็นคอนแทกกันไปทำไม?

ป.ล. 2 รูปหมาน้อยร่าเริงนี่ไม่ได้ถ่ายเอง เจอในโลกเสมือนนี่แหละ เซฟไว้นานแล้วจ้า

วันเสาร์ที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2551

ม้อย แมว ดำ





เสาร์ที่ ๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๑

เพิ่งรู้ว่ามีพัสดุ นิติที่นี่เค้าทำหน้าที่ดีเลิศฮะ
ต้องเจอตัวเสียก่อน ถึงจะบอกกัน

มีแมวดำรอเราอยู่ในซอง
พี่มิจังส่งมา

เห็นของอาอิไปเมื่อวันก่อน
ของหล่อนเป็นแมวขาว ของชั้นเป็นแมวดำ

แหม...คนให้เค้าช่างเข้าใจเลือก

ขอบคุณนะฮะ พี่มิ

วันอังคารที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

คำคม#๑๔



ปัญหา จะไม่ใช่ปัญหา ถ้ามันไม่เกี่ยวข้องกับจุดมุ่งหมายของชีวิต



เพื่อนโปรแกรมเมอร์ที่เพิ่งรู้จักกล่าว 

เช้าวันอาทิตย์ที่ ๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

หลังดิฉันจบการบอกเล่าถึงเหตุการณ์สั่นสะเทือนความรู้สึก ที่ทำให้นอนไม่หลับในคืนก่อนหน้




วันเสาร์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

ผล ย่อมเกิดจากเหตุ



เสาร์ที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

วันนี้เป็นวันหยุด อากาศแสนจะดี เลยเปิดคอมเช็กเมล์เมื่อปาเข้าไปบ่ายโมง
ก่อนอื่นก็ต้องเปิดจีเมล์ ดูว่ามีความเคลื่อนไหวอะไรในมัลติพลาย

แล้วสิ่งที่ได้แต่เคยคิดเล่นๆ โดยที่ไม่คิดว่าจะเจอจริงๆ ก็เกิดขึ้น

พบอีเมล์รายงานชื่อตัวเองรีพลายในบล็อก อัลบั้ม รีวิว และมิวสิกของตัวเองเรียงรายกันสัก ๒๕ รายการได้

..เอาแล้วสิ ใครเล่่นกรูวะ
ตอนนั้นได้แต่คิด ว่าอาจจะใช่ แต่ยังไม่อยากฟันธง
ลึกๆ แล้วยังคิดว่าใครจะมาเสียเวลาทำแบบนี้ แล้วก็อาจไม่ใช่หนึ่งในสองนั้น
แต่เป็นคนอื่นที่มาสวมรอยแกล้ง

ก็ได้แต่ตัวสั่น ก้มหน้าก้มตาเปลี่ยนบ้านให้ต้อนรับเฉพาะคนรู้ัจัก แล้วก็ส่งพีเอ็มรายงานสถานการณ์
จากนั้นก็พยายามไล่ลบรีพลายน่ารำคาญพวกนั้น (แต่ยังไม่หมดหรอก)

ตกค่ำ เมื่อได้อ่านสิ่งที่เพื่อนอุตส่าห์ไปก๊อปมาจากบ้าน ญ ผู้ต้องสงสัย ทีนี้เลยได้รู้แล้ว ว่าใครแกล้งเรา

ข้อความพวกนี้ อ่านแล้วทำให้กลับมาตัวสั่นอีกรอบ
...เขาเกลียดดิฉันมากมายจริงๆ

อิฉันเป็นคนตรงไปตรงมา ไหนๆ ตัดสินใจที่จะคบคนแค่เท่าทีมีในคอนแทกแล้ว ก็เลยอยากให้ทุกคนได้อ่านข้อความที่ ญ คนนั้นเขียนให้ทุกคนอ่าน ในบ้านของอิฉันนี่เองแหละ

อ่านแล้ว ใครอยากจะถามอะไร เชิญเลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจกัน จะตอบทุกคำถาม



ให้เกียรติแล้วนะที่ไม่เคยไปว่า....หรือสร้างความเจ็บใจให้ก่อน
แต่ในเมื่อบีบให้ช้านต้องทำอย่างนี้เอง ก็ช่วยไม่ได้
ไม่เคยแรงใส่ใครก่อน.....คุณบีบฉันเอง




mandymois wrote

ทูนหัว
คุณเก่งจัง
ตอนนี้อยู่เชียงใหม่ นี่แอบมาค้างบ้านเพื่อน
ที่นี่สมบูรณ์กว่าทั้งความไวเน็ต และอุึปกรณ์
เลยลองฟังเพลงของคุณอีกครั้ง
แม้ไม่สมบูรณ์แบบ
แต่นับว่าน่าประทับใจจัง

เชียงใหม่ร้อนมากเลย
อยากให้ฝนตก



ปล. "ทูนหัว" ช่างกล้า
ใช้คำนี้ออดอ้อนผู้ชายในโลก multiply เลยรึ อื้อฮือ.....น่าสงสารจัง สงสัยอยากมีแฟนจนห้ามใจไม่ไหว
เห็นใจค่ะ.....อวยพรให้หาได้ไวๆนะคะคุณ






reply
mandymois wrote

My Sour,
I'll be back from Chiagmai, arrive @ Suvannabhumi in 15.50



ปล .รายงานขนาดนี้ เนี่ยะหรอบอกว่าผู้ชายเขาเจ้าชู้กับตัวเอง ตัวเองไม่ได้สนใจ แล้วที่ she ทำอยู่
เรียกว่าไงดีละ หาคำบรรยายให้ไม่ถูกอ่ะ
หลงเขาขนาดรายงายขนาดนี้ เนี่ยะหรอไม่สนใจ




delete reply
mandymois wrote

จะโกรธไหมนะ?
จะโกรธไหมนะ?
จะโกรธไหมนะ?

อย่าโกรธเลยนะ
อย่าโกรธเลยนะ
อย่าโกรธเลยนะ


ปล. ว่าเค้าไว้ซ่ะ โดนผู้ชายปั่นหัว แล้ว pm นี้ละคะปั่นอะไรดี ถึงได้ส่งมาง้อผู้ชายซะ ขนาดนี้ ( คนรายไม่ดูตัวเองเลย )




delete reply
mandymois wrote

เมื่อไหร่จะเช็คเมล์ล่ะเนี่ย?


ปล. นี่ก็เช่นกันรอจนไม่เป็นอันทำไรแล้วและมั้ง
[ อะนะ ละไว้ในฐานที่เข้าใจก็คิดดูเองก็แล้วกัน ]




reply
mandymois wrote

พี่ชาย
เรียกพี่ชายดีกว่า
ฟังแล้วเหมือนคนเรียกเป็นคนอ่อนหวานละมุนละไมน่ารักน่าถนอมดี (อ้วก!)

ทำไมพี่ชายต้องนอนดึกขนาดนั้น
ถ้าเรานอนด้วยกัน (หมายถึงนอนข้างๆ กัน อาจจะคุยกัน)
พี่จะนอนดึกขนาดนั้นไหม?
ไม่ไหวนะพี่ นอนน้อยๆ มันจะเบลอ

ยังไม่ลืมโปรเจค



ปล. pm ฉบับนี้ไม่ค่อยบ่งบอกเร้ยว่าคิดอะไรอยู่
ใช้คำว่า "ถ้าเรานอนด้วยกัน" เลยรึ
ขนาดตอนนั้นเขายังเป็นแค่ผู้ชายที่ยังไม่เคยเจอนะ ยังกล้าบอกเขาขนาดนี้
ของเขาไม่ธรรมดาจริงๆ หึ หึ สังเวชใจในความกล้าได้กล้าเสียของหล่อน






delete reply
mandymois wrote

ว้า..คืนเดียวเองหรอ?





ปล.ดูท่าจะเสียดายนะ ที่ผู้ชายเขาจะไปด้วยแค่คืนเดียวเอง มันน้อยไปหรอคะ
เห็นใจคุณค่ะ คงอยากไปมาก





delete reply
mandymois wrote on
นี่นี่
ปลายเดือนนี้มีอะไรที่เราจะพลาดทั้งคู่เลยแหละ
http://tuktadevil.multiply.com/calendar/item/10029

ปล.คงจะเสียดายที่จะยังไม่ได้ไป







delete reply
mandymois wrote

อำเภอเกาะสีชัง
กรีนเฮาส์ บังกะโล ๘๔ ม.๖ ต.ท่าเทววงษ์ โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๐๒๔ จำนวน ๑๐ ห้อง ราคา ๑๕๐-๓๐๐ บาท
แชมป์ บังกะโล ๗๔ ม.๑ ต.ท่าเทววงษ์ โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๑๐๕ จำนวน ๕ ห้อง ราคา ๓๐๐-๔๐๐ บาท
ถ้ำ พัง บีช รีสอร์ท ๑๖๔ ม.๓ ต.ท่าเทววงษ์ ริมหาดถ้ำพัง โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๑๗๙, ๐ ๑๙๔๙ ๐๘๖๐, ๐ ๑๘๖๐ ๗๓๖๐ E-mail: chalarak@hotmail.com จำนวน ๑๘ หลัง ราคา ๔๕๐-๑,๒๐๐ บาท
ทิว ไผ่ ปาร์ค รีสอร์ท ๘ ม.๒ ต.ท่าเทววงษ์ โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๐๘๔, ๐ ๓๘๒๑ ๖๕๖๕, ๐ ๑๙๔๗ ๐๕๗๓ www.tiewpai.com บังกะโล จำนวน ๑๗ หลัง ราคา ๔๕๐-๖๐๐ บาท
บ้านพักอารีย์ โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๐๒๐ จำนวน ๑๕ ห้อง ราคา ๓๐๐-๕๐๐ บาท
เบ็น ส์ บังกะโล ๘๐ ม.๓ ถ.อัษฏางค์ ต.ท่าเทววงษ์ โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๐๙๑ จำนวน ๒๘ ห้อง ราคา ๖๐๐ บาท มีบังกะโล จำนวน ๑๔ หลัง ราคา ๖๐๐ บาท
ริม ทะเล รีสอร์ท ๑๓๐ ม.๓ ต.ท่าเทววงษ์ ตรงข้ามวังจุฑาธุชราชฐาน โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๑๑๖, ๐ ๓๘๒๑ ๖๒๓๗ จำนวน ๒๕ ห้อง ราคา ๕๐๐-๑,๕๐๐ บาท (ห้องพักเป็นรูปเรือ, มีนวดตัว, นวดฝ่าเท้า)
ศรีพิษณุ บังกะโล ๒๘/๒ ม.๓ ต.ท่าเทววงษ์ โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๓๓๖ โทรสาร ๐ ๓๘๒๑ ๖๓๓๖ จำนวน ๖ ห้อง ราคา ๔๐๐-๖๐๐ บาท
ศูนย์ ฝึกอบรมและสัมมนา สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ ติดต่อมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ โทร. ๐ ๒๒๑๘ ๘๑๖๘www.arri.chula.ac.th ห้องพัก พักได้ ๒-๖ คน ราคา ๙๐๐-๑,๒๐๐ บาท
สี ชัง พาเลซ รีสอร์ท ๘๑ ม.๑ ถ.อัษฏางค์ ต.ท่าเทววงษ์ (อยู่ใกล้ตลาด) โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๒๗๖–๘๒ โทรสาร ๐ ๓๘๒๑ ๖๐๓๐ จำนวน ๕๖ ห้อง ราคา ๘๑๐-๑,๒๐๐ บาท
สี ชัง วิว รีสอร์ท ๙๑ ม.๖ ต.ท่าเทววงษ์ (อยู่ริมทะเล) ตรงข้างช่องเขาขาด โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๒๑๐-๑ โทรสาร ๐ ๓๘๒๑ ๖๒๑๑ www.sabai.com จำนวน ๑๒ ห้อง ราคา ๕๐๐-๑,๔๐๐ บาท
สีชัง ชายเขา รีสอร์ท ๑๐๐ ม.๑ ต.ท่าเทววงษ์ โทร. ๐ ๓๘๒๑ ๖๒๑๖-๗ จำนวน ๒๗ ห้อง ราคา ๘๐๐-๑,๕๐๐บาท
เกาะ ขามใหญ่ นั่งเรือจากเกาะสีชัง ประมาณ ๕ นาที มีโฮมสเตย์ ๓ หลัง คนละ ๒๕๐ บาท ต่อคนต่อวัน ติดต่อโครงการโฮมสเตย์ อบต.ท่าเทววงศ์ โทร. ๐ ๑๒๖๙ ๐๓๕๑, ๐ ๑๓๓๐ ๓๖๕๒, ๐ ๑๗๘๑ ๓๐๑๘
เกาะ ค้างคาว นั่งเรือ ๓๐ นาที จากเกาะสีชัง กรุงเทพฯ โทร. ๐ ๒๘๘๔ ๑๔๕๔ ๐ ๑๓๔๑ ๔๖๙๓, ๐ ๙๗๗๑ ๙๑๗๐ www.Mak-my.com/tour มีบ้านพัก จำนวน ๗ หลัง พักได้ ๖–๑๕ คน แพ็กเก็จทัวร์ ราคา ๑,๔๕๐ บาท

ปล. ฉบับนี้ดูอยากไปมาก กลัวไม่ได้ไปขนาดลงทุนหาข้อมูลมาประเคนตรงหน้าเลยนะ ว้าว.....









กรุณามองย้อนกลับไปดูพฤติกรรมของตนเองก่อนสิคะคุณก่อนที่จะไปเขียน blog และคอมเม้นท์ต่อว่าใครเขา คุณส่ง pm (ขนาดนี่แค่ส่วนหนึ่งที่ส่งนะ) ,พยายามติดต่อเขาด้วยวิธีอื่นเอย พอเขาเงียบหายเพราะไม่อยากยุ่งด้วยก็พยายามติดต่อหา เขาคุยด้วยก็ตีความว่าเขาตามจีบตนเอง ชอบตนเอง คุณหวังสร้างสัมพันธ์สวาทกับฝ่ายชายเอง ทอดสะพานให้ฝ่ายชายตลอดมา แล้วถือดียังไงไปเขียนบล๊อกพูดเอาดีเข้าตัว....เอาชั่วให้คนอื่น
อยู่กับความเป็นจริงหน่อย....ถามจริงเถอะโลกใบนี้ของคุณหาแฟนจากการเล่น MTP รึ....(อันนี้ประสาทกว่า หุหุ)

เซงที่สุด.....เอาไว้วันไหนมีโอกาสเข้าวัด จะกรวดน้ำคว่ำขัน แผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศลไปให้นะคะ





****blog นี้ต้องขออภัย contact ที่น่ารักของดิฉันทุกคน ด้วยนะคะ ที่ต้องมาอ่านอะไรที่มันไม่เจริญหูเจริญตาเลย เอามาลงให้เจ้าของ pm พวกนี้ได้สะท้อนเห็นเงาอดีตที่ตนเองทำมาโดยเฉพาะค่ะ จนนำมาซึ่งเรื่องราวตามมาของพฤติกรรมตนเองที่เคยทำไว้ เพื่อจะคิดได้ขึ้นมาบ้าง จึงมิได้อนุญาตให้ comment แต่อย่างใดค่ะ


หมายเหตุ:
ขอโทษอีกครั้งสำหรับเพื่อนๆ ที่เห็นอกเห็นใจในตอนแรก
แต่ต้องมาเสียความรู้สึกหลังจากอ่านบล็อกนี้

วันพฤหัสบดีที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2551

ขอบ่น

ไปบ่นที่บ้านเพื่อน
เพื่อนแซวว่าเรื่องบ่นยาวขอให้บอก
เลยย้ายมาบ่นบ้านตัวเอง

เราน่ะ

คนไม่รู้จักอาจคิดว่าเป็นคนเปิดเผย
แต่ที่จริงแล้วทั้งนอยทั้งหวงความเป็นส่วนตัว

มีคนตั้งเยอะ ที่เราไม่รับแอด เพียงเพราะ
-เค้าไม่ได้เขียนข้อความขอแอด (เราถือว่ะ เรื่องนี้)
-เค้าเป็นใครไม่รู้
-เค้าไม่เคยคุยกะเรามาก่อน (ควรทำความรู้จักกันก่อนนะ)
-เค้ามีคอนแทกเป็นร้อยๆ

แต่เราไม่เคยบอกเค้าเลยว่าทำไมเราไม่รับแอด
แค่ดอง invitation ไว้งั้นแหละ จนมันเน่า แล้วแอบลบทิ้ง
บางคนยังตามมาขอแอดอีกรอบด้วย
แถมจำไม่ได้อีก ว่าเคยขอแอดแล้วครั้งนึง เมื่อ....ก่อน

เอากับเขาสิ

ตอนนี้เรามีคอนแทกใกล้ร้อย และแอบดีลีทคนที่หายไปออกอยู่เรื่อยๆ (ไม่อยากให้มันเกินร้อย)
แต่ครึ่งนึงในนั้นเป็นเพื่อนในโลกจริง ที่แม้ไม่ค่อยเล่นมัลติพลาย แต่เรายังไม่อยากลบคนพวกนี้ออก
ทั้งๆ ที่รู้ว่าเค้าคงรำคาญอีเมล์แจ้งเตือนว่าอีนี่อัพอีกแล้วๆ ทุกวี่วัน
เพราะว่าเราอยากให้เค้ามาอ่านเรื่องของเราไง

ป.ล. เราไม่ขอแอดใครพร่ำเพรื่อด้วย
ไม่มั่นใจ กลัวเขาไม่รับ

โดยมากจะรอจนเขาขอแอดเองอะ


ป.ล. มันก็ยาวจิงๆ แหละ