วันจันทร์ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2553

เทศกาลโปสการ์ดจากภูเก็ต



สองยุค
สองสำนวน


ช่วงที่ผ่านมาไ้ด้รับโปสการ์ดจากภูเก็ตถึง 3 ใบ
(แล้วทำไมถ่ายแค่ 2?)

แปลกดี ทั้งที่ไม่มีเพื่อนอยู่ภูเก็ต (มีแต่ศัตรู!)
เพื่อนๆ ที่มีโอกาสแวะเวียนไปภูเก็ตยังอุตส่าห์ส่งความคิดถึงมาให้

ยังไม่ได้ตอบใครเลย
และก็ยังปลื้มไม่หาย

ป.ล. หมาน่อยก็ปลื้มด้วยคับ

ทานตะวันทรยศ



รูปนี้จำไม่ได้ว่าเลือกโหมดอะไร
Vignette มั้ง ช่วงนี้ปลื้มอยู่



นอกจากความทรยศ
ดิฉันยังนำความตอแหลมาเสนอด้วย

วันศุกร์ที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2553

คน (๒)




ก้มหน้าสูดไอในถุงกาว
เด็กสาวพริ้มตาเพลิน
แม้โลกโหดร้าย-เธอหาได้แคร์






ชายชราผู้อ่านนิยายรัก

Rating:★★★★
Category:Books
Genre: Literature & Fiction
Author:Luis Sepúlveda แปลโดย สถาพร ทิพยศักดิ์


โดยไม่ตั้งใจ ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้ (อย่างเชื่องช้า) จบในวันที่ 1 กันยายน
วันสืบ นาคะเสถียร

โดยไม่ตั้งใจอยากจะรู้อะไรก่อนเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้
แม้การอ่าน "นางนวลกับมวลแมวฯ" ในลำดับก่อนหน้าเล่มนี้ก็ไม่ใช่เรื่องตั้งใจ

แต่อย่างไรก็ตาม ฉันยอมรับ ว่าได้รับการสปอยล์จากเจ้าของหนังสือเล่มนี้ก่อนอ่าน ว่าไม่ใช่เรื่องราวแนวเดียวกับ "นางนวลกับมวลแมวฯ"

นับ(ฉันนับเอง)ได้ว่าเป็นการสัมผัสอย่างบริสุทธิ์ใจ อย่างเปิดกว้าง และไม่คาดหวัง

ฉันลิ้มรสเรื่องราวที่เล่าอย่างเนิบช้า เรื่อยๆ เหมือนน้ำไหลริน
ชายวัยปลายคนกับความโดดเดี่ยวที่เขาเลือกสรรให้ตัวเอง
เรื่องราวรักรันทดที่เขาปรารถนาจะได้อ่าน แม้เป็นการอ่านที่ละคำ เพียงเพราะความรันทดในความรัก มันทำให้เขาหลุดพ้น ลืมเรื่องราวรันทดตลอดชีวิตจริงของตัวเองได้ชั่วคราว
ภาพความสัมพันธ์ของเขากับโลกรอบตัว
ความเข้าใจโลก ที่แม้จะทำให้เขาเจ็บปวดและขมขื่น ซึ่งทำให้เราเจ็บปวดและขมขื่นตามไปอย่างช่วยไม่ได้ กระนั้น เขาก็ทำให้เรารู้ ว่าในวิถีแห่งการหมุนไปข้างหน้าของโลก มันย่อมเจ็บปวดและขมขื่นแบบนี้

ใครจะกล้าเปลี่ยนแปลง ในเมื่อวันนี้ไม่มีคนอย่าง สืบ นาคะเสถียร แล้ว
หรือที่จริงแล้ว แม้จะเป็นอย่างนั้น เราก็ยังไม่ควรสิ้นหวังในการเปลี่ยนแปลง

เรื่องนี้..ฉันเองยังไม่แน่ใจ



หมายเหตุ: อ่านแล้วรู้สึกมีส่วนร่วมโดยไม่ดัดจริตไปกับ
-พี่เชน และเสือของพี่เชน
-ผาด พาสิกรณ์ ("เสือเพลินกรง" ของคุณ ดิฉันยังละเลียดไม่หมด)
-เจ้ย อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล เพราะหนังสือเล่มนี้มันสะท้อนถึงความหม่นเศร้าของชายชรา ณ ชายขอบของสองฝั่งโลกอย่างอ้างว้างแท้จริง

-ไม่แน่ใจว่าที่ฉันรู้สึกได้มากมายเพราะฉันเลี้ยงสัตว์หรือเปล่า
-ฉันพบคำผิดอย่างน้อย 2 ที่ เชื่อว่าสำนักพิมพ์ผีเสื้อคงแก้ไขในการพิมพ์ครั้งต่อไป
-หนังสือเล่มนี้มีภาพปก และลายเส้นประกอบสวยจริงๆ
-Luis Sepúlveda เป็นนักเขียนที่น่าทึ่งอย่างแท้จริง ใช่แล้ว นักเขียนในความคิดของฉันต้องเป็นแบบนี้แหละ รอบรู้ และหลากหลาย มีจิตวิญญาณหลายรูป แต่ลุ่มลึกในทุกรูป (เพราะถ้าคุณไม่ลุ่มลึก คุณจะเขียนอะไรให้ฉันอ่านล่ะ?) ขอคารวะด้วยความจริงใจ
-ไม่ลืมขอบคุณคนเจ้าของหนังสือ เล่มต่อไปรบกวนขอ "ปิน็อกกีโอ" นะฮะ




วันพฤหัสบดีที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553

หูกระจง







ขอบคุณ
ที่เจ้าช่วยบังฉันจากแสงแรงกล้า
และให้ร่มเงางามน่าอัศจรรย์



วันพุธที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2553

มารยาแมว





กราบสวัสดีพี่ป้าน้าอาที่เคารพ

หมาน่อยเกือบ 8 เดือน แค่แก่นแก้วเล็กน้อย ไม่ถึงกับเป็นทอม
มารยาสาไถยแบบแมวสตรี หนูก็พอมีเหมือนกันนะฮะ

;-)

เห่าก่อนกัด




31 สิงหาคม 2553

หมาน่อยอายุ 7 เดือนกว่าแล้ว
ตัวโตขึ้นมาก เนื้อแน่น ขนนิ่ม เป็นการโตออกทางยาว
ไม่เห็นอ้วนปุ๊กปั๊กเหมือนแมวอื่นๆ ที่หม่ามี๊แวะเล่นด้วย

หมาน่อยเขี้ยวใหญ่ขึ้น เล่นแรงขึ้น
เจ้าเล่ห์เพทุบาย และเรียกร้องความสนใจเก่งขึ้น

แล้วก็ยึดครองทุกตารางนิ้วในคอนโดเล็กๆ ของเราไปหมดแล้ว
ทั้งแนวตั้งและแนวนอน







หมายเหตุ: เธอกระโดดขึ้นหลังไมโครเวฟที่วางบนโต๊ะ แล้วเทคตัวขึ้นหลังตู้กับข้าว
ก่อนจะไต่ลงมาครอบครองพื้นที่หลังตู้เย็นทั้งหมด ดังในรูป

อากัปในรูปเป็นการล้อเล่นกับหม่ามี๊ เธอเห่าแบบแมวๆ ออกมาทีนึง
ถ้าหม่ามี๊เล่นด้วยด้วยการเอื้อมมือไปใกล้ เธอจะงับ(กัด)อย่างว่องไว
จะงับจริงหรือหลอกก็แล้วแต่อารมณ์ของคุณเธอ