อย่าลืมหม่ามี๊นะ เบบี๋
อังคารที่ ๖ เมษายน ๒๕๕๓
หมามี๊ว่าจะพาหมาน่อยไปตรวจร่างกายและรับวัคซีนชุดแรกตั้งแต่วันเสาร์ที่ผ่านมา
แต่วันนั้นชีวิตหมามี๊มันวุ่นวายมาก อากาศก็ร้อน เลยผัดมาเป็นวันหยุดอีกวัน คือวันอังคาร
ซึ่งหมามี๊คิดว่าเป็นจังหวะที่ดี เพราะนัดจะไปส่งตัวหนูให้ป้าโม่ช่วยเลี้ยงแทนตั้งแต่เย็นวันนี้เลย ฉีดวัคซีนให้เรียบร้อยซะก่อนก็ดี
ที่ต้องไปรบกวนป้าโม่กับลุงเหม่งก็เพราะหม่ามี๊จะไม่อยู่บ้านหลายวันอีกแล้วน่ะซี (ไม่อยากเลย)
คุณหมอที่โรงพยาบาลสัตว์แถวบ้านเราทั้งน่ารักและใจดี
เธอตรวจฟันหมาน่อยแล้วบอกว่า หนูน่าจะอายุ ๒ เดือน หนูหนัก ๘๐๐ กรัมแล้ว
แล้วหมามี๊ก็เลือกวัคซีนป้องกันหวัดแมวรวมที่มีวัคซีนป้องกันลูคิวเมียรวมอยู่ด้วยเลย
แน่นอนว่ามันแพงกว่าวัคซีนหวัดแมว แต่ก็ถูกกว่าฉีดวัคซีนหวัดแมวเข็มนึง ลูคิวเมียเข็มนึง
(แถมเรายังไม่ต้องมาโรงพยาบาลบ่อยด้วยนะเบบี๋)
ก่อนฉีดวัคซีน คุณหมอสาธิตการป้อนยาระหว่างป้อนยาถ่ายพยาธิให้หนูด้วย
(แม้ตรวจอึหนูแล้วจะไม่มีพยาธิ ไม่ค่อยพบแบคทีเรีย แต่ก็ต้องถ่ายพยาธิให้ครบนะจ๊ะ)
แหม๋ ช่างเป็นเทคนิคที่ชิลล์จริงๆ ไว้หม่ามี๊จะใช้มั่งนะ
คุณหมอให้เรารอ ๑๕ นาที ดูว่าหมาน่อยจะแพ้วัคซีนไหม หม่ามี๊ก็ลุ้นอยู่เพราะหนูดูซึมๆ ไปตั้งแต่ขึ้นไปอยู่บนแท่นตรวจแล้ว (ขามาหนูโวยวายมาตลอดทาง แถมตะเกียกตะกายจะปีนหนีตะกร้า ออกฤทธิ์แทบแย่)
ปรากฏว่าหนูไม่แพ้ แค่จ๋อย คงเป็นอาการตามที่คุณหมอบอกนะ ว่าหนูรับวัคซีนแล้วก็คือการรับเชื้อโรคเข้าร่างกาย เพื่อให้ร่างกายสร้างภูมิคุ้มกัน และ ๒-๓ วันต่อจากนี้ หนูจะป่วยๆ ซึมๆ หน่อย
(หม่ามี๊แอบนึกในใจ ซึมหน่อยก็ดี จะได้ไม่หนักแรงป้าโม่กับลุงเหม่ง)
ที่ไหนได้ หนูซึมแค่ ๒๐ นาทีเอง ไม่ทันถึงบ้านก็ตะกายไปพลางโวยวายไปพลาง จะออกจากตะกร้าให้ได้เหมือนเดิมอีกแล้ว...เอาน่ายังไงเราก็ผ่านวันนี้มาได้แล้วนะเบบี๋ อีก ๒ อาทิตย์ต้องไปกระตุ้นอีกเข็มนะจ๊ะ
สงสัยต่อไปนี้หม่ามี๊ต้องลดเดตให้น้อยลงหน่อยล่ะ เอาตังค์มาจ่ายค่าหมอให้หนู
