โอมมมมมม

ฉัพพรรณรังสีแห่งสติ จงบังเกิดแก่เรา ณ บัดนี้!

who . do . you . think . you . are ?

หยาดน้ำที่หยดให้ความผิดหวัง

บ่ายวันจันทร์ที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๕๑

ฝนตก แล้วน้ำตาก็ตกตามไปด้วย
นั่งบนม้าหินเย็นเยียบ มองหยดน้ำที่ร่วงพรูจากหลังคา
ขบคิด

อะไรคือความผิดพลาดในความสัมพันธ์ครั้งนี้?

คำตอบที่ได้คือ "การจัดลำดับความสำคัญของความสัมพันธ์ที่ไม่ต้องตรงกัน"
เออ...มันยาวอย่างนี้แหละ (ชื่อแม่งยังกะส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์...เชี่ยท!)

เป็นความผิดพลาดของเราอีกครั้ง
ชอบเขามากกว่า
แคร์เขามากกว่า
จริงใจมากกว่า
และเปิดเผยมากกว่า
สุดท้าย เมื่อรู้ว่าเขาให้ตอบกลับมาเท่าไหร่
ก็ต้องช้ำใจเหมือนเดิม

เสียน้ำตาแล้วบอกกับตัวเอง
...ไม่ต้องการรับรู้การมีตัวตนของเขาอีกต่อไป

รู้สึก..เกลียด

วันจันทร์ที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๕๑
ครบรอบ ๓๒ ปี ของวันที่เราก็รู้ว่าอะไร

ตื่นตอนเช้าก็ให้รู้สึกเกลียดผู้คน

-เกลียดการเป็นคนรักการนอน โดยเฉพาะเช้าวันจันทร์
-เกลียดคนเห็นแก่ตัว ไม่ขยับให้คนอื่นนั่งมั่ง บนรถสองแถว นั่งอ้ากันอยู่นั่น ไม่รู้ว่ามันใหญ่สักแค่ไหน
-เกลียดคนข้ามถนนใต้สะพานลอย
-เกลียดคนเอาหมามาทิ้งข้างถนน เพราะมันทำให้บนฟุตบาธมีแต่ขี้หมา
-เกลียดคนแซงคิว ทั้งใน 7-11, รถใต้ดิน และรถไฟฟ้า
-เกลียดคนจ่อรอเข้าไปในตู้โดยสาร ไม่เปิดทางให้คนออกแล้วพวกมึงจะเข้าไปได้ไง (วะ)?
-เกลียดคนรักชาติ ประเภทขึ้นบันไดเลื่อนจนสุดแล้วก็ยืนเคารพธงทันที (แล้วจะให้คนที่ขึ้นตามมาไปยืนอยู่ที่ไหนค๊า?)
-เกลียดคนขึ้นบันไดเลื่อนไม่ชิดขวา
-เกลียดคนเดินเอ้อระเหย แถมยังเดินหน้ากระดาน เวลาเจออยากผลักไปให้พ้นทาง
-เกลียดพวกทำฉลาดแต่แดกอาหารกล่องโฟม
-เกลียดพวกพูดถึงแต่สิทธิ์ของตัวเอง แต่ไม่เคารพสิทธิ์ของคนอื่น (เชี่ย)
-เกลียดคนโกหก
-เกลียดคนตอแหล
-เกลียดคนสูบบุหรี่
-เกลียดผู้ชายไม่ตอบคำถาม
-เกลียดตัวเอง (ในบางครั้ง โดยเฉพาะในบางกรณี)

ป.ล. ดิฉันเป็นคนอย่างนี้แหละ ไม่ต้องกลัวแทนว่าเขียนบล็อกอย่างนี้แล้วคนจะกลัว
ดิฉันเองยังไม่กลัวเลย ว่าคนอื่นจะกลัวตัวเอง
เพราะบางที กลัวกันซะบ้างก็ดี

เรดาร์แมว : แมววิลล่า

กำลังคันเล้ย




วันอาทิตย์ที่ ๕ ตุลาคม ๒๕๕๑

เดินจากคลับ ปากซอยสุขุมวิท ๓๑ จะไปเอ็มโพเรียม ก็ต้องผ่านวิลล่า
สายตาไปหยุดที่เจ้าสามสีที่กำลังขัดถูลำตัวกับสันขอบกระจกโชว์สินค้าของวิลล่าอยู่พอดี
มันน่ารักดี มีสามสี ไม่กลัวเจ้ ยังนั่งอยู่กับที่ ไม่หนีไปไหน
ทางขวามีอีกตัว เป็นน้องดำ
แต่ก็อย่างที่เห็นว่าดำปึ๊ด

เก็บรูปมาฝากเล : ไดโน่บุกเอ็มโพเรียม

เห็นจากทางเข้าห้างที่ต่อกับบีทีเอส





วันอาทิตย์ที่ ๕ ตุลาคม ๒๕๕๑

เลือกตั้งแล้วม้าน้อยก็ไปเล่นโยคะที่ Wow Women สุขุมวิท ๓๑
เสร็จแล้วก็เดินไปเอ็มโพเรียม วันนี้ว่าจะไปหาหนังสือมาทำงาน
มืดแล้วแหละ ตอนที่เดินอยู่บนสกายวอล์ก ม้าน้อยเห็นพระจันทร์เสี้ยวลอยเฉิบอยู่ด้านหลังห้างเอ็มโพเรียม
แต่เอ๊ะ... นั่นอะไร?

มองดูดีๆ (เพราะไม่ได้ใส่แว่น) หน้าห้างกลายเป็นสวนดึกดำบรรพ์ไปซะงั้น
พอเดินเข้าห้างจากประตูที่เชื่อมกับบีทีเอส ม้าน้อยก็ก็เจอให้กับพี่ไดโน่

ไทราโนซอรัสหรือป่าวนะ ที่อ้าปากอยู่
ถ้าเลมานะ น้าเชื่อว่าเลต้องบอกน้าได้หมดแน่ว่าตัวไหนชื่ออาราย

ใช่แล้วล่ะ ตอนนี้ ห้างนี้กลายเป็นโลกไดโนเสาร์ไปแล้ว

พ่อแม่เลถ้าจะพาเลมาเที่ยวก็รีบๆ นะ
ม้าน้อยลืมดูว่าเขาจะจัดถึงเมื่อไหร่

ลมหนาวเอย...ทำไมจึงรีีบนัก?

เสาร์ที่ ๔ ตุลาคม ๒๕๕๑

๑๘.๓๐ น. อาบน้ำอาบท่าหลังเสร็จจากคลาสโยคะตอนเย็น
ลงมาถึงข้างล่าง
..มืดแล้ว
ใช่ ช่วงนี้ความมืดมาเคาะประตูเร็วขึ้น

ได้เวลาที่ลมหนาวจะมาเยือนแล้วหรอ?


เฮ่อออออออออ

อีกหน้าหนาว
...ที่ต้องกอดตัวเองให้อุ่น