วันพฤหัสบดีที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2553

หมาน่อย : ไม่ง่วงไม่ยอม



แม้ทีวีไม่ชัด



เช้าวันพุธที่ 28 เมษายน 2553

เช้านี้หมาน่อยลูกแมววัยประมาณ 3 เดือน ยังมาในสูตรเดิม
คือตื่นมากัดแทะ เข้าห้องน้ำ หม่ำ แล้วก็คึกจนถึงขั้นท็อปฟอร์ม
จากนั้นกราฟจะตกวูบ

เล่นมากจนง่วงนั่นเอง

ทุกๆ เช้าก่อนฉันออกมาทำงาน หมาน่อยจะม่อยกระรอก
อยากมีรูปถ่ายมันตอนยอมอยู่นิ่งๆ ก็ต้องชิงโอกาสตอนนี้

ไม่อย่างนั้นไม่มีทางยอมให้ถ่ายดีๆ

วันอังคารที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2553

หมาน่อย : ญาติผู้ใหญ่ของหมาน่อย



มันเป็นแมวคราวที่จมูกโด่งคมทีเดียว

(ตีนแมวตัวผู้นี่โตจริงๆ ด้วยโม่)

คืนวันอังคารที่ 20 เมษายน 2553

เป็นวันที่ไม่มีงานหรือนัดตอนเย็น
ฉันจึงเร่งรีบกลับบ้านตามปกติ
ตามปกติคือแวะทักทายแมวๆ ใหญ่เล็กที่แผงร้านค้าหน้าสน.พระโขนงเป็นปกติ

แล้วดูสิว่าคืนนี้ฉันพบใคร...




(รูปไม่ดีเพราะถ่ายด้วยมือถือ ไม่ใช่เพราะฝีมือไม่ห่วย-อิอิ)

วันจันทร์ที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2553

โ ม โ ห






กดชัตเตอร์ด้วยมือไม้สั่นเทา เมื่อเช้านี้เอง

คนญี่ปุ่น : คนโตเกียว






17-19 มีนาคม 2553


ไปเหยียบโตเกียวแค่ 2 วันเศษ
ยังไม่รู้จักคนที่นั่นดีพอหรอก


รูปเยอะ ส่วนใหญ่จะไม่สวย แต่อยากเล่าให้เห็น
เชิญชมตามสบาย
โดยไม่ต้องกังวลกับการเขียนรีพลาย

หมายเหตุ:
-เล่าเรื่องด้วยภาพตามลำดับเหตุการณ์
-สีของแต่ละภาพ "จัด" ไม่เท่ากัน เพราะใช้กล้องคนละยี่ห้อ ปรับตั้งไว้ต่างกัน
-ด้วย ความขี้เกียจเป็นยิ่งยวด จึงทำเพียง group มิได้ปรับแต่งให้ภาพมีความสวยงามไปกว่าที่ถ่ายมา รวมทั้งไม่ได้ resize ด้วย (ถึงได้ให้ดูแค่ Network ไง) ผู้ใดประสงค์จะเซฟไฟล์ไปใช้ โปรดบอกให้รู้สักนิด

วันอาทิตย์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2553

แมวสอนว่า : อย่าล่ำลาอย่างร่ำไร

สามมื้อในรีสอร์ต



ยอมรับ




ไปพักมา ๑ คืน ได้ชิมอาหารที่ Intercontinental Hua Hin Resort ๓ มื้อ
ไม่ถึงกับกลับมานอนฝันถึง แต่ก็ไม่ถึงกับเลวเกวอะไร



คอนเทมโพรารีโคโลเนียล





พฤหัสบดีที่ ๒๒-ศุกร์ที่ ๒๓ เมษายน ๒๕๕๓

มีโอกาสไปสำรวจ Intercontinental Hua Hin Resort รีสอร์ต ๕ ดาวที่ยังไม่เปิดตัวอย่างเป็นทางการ และถูกวางตัวให้เป็น Flagship ของ Intercontinental Resort (นัยว่ารีสอร์ตในเครือแห่งแรกที่บาหลียัังไม่หรูถึงขั้น)

เขาว่าเขาออกแบบให้เป็นสถาปัตยกรรมแบบโคโลเนียล (แต่ฉันว่ามันเป็นโคโลเนียลแบบคอนเทมโพรารีแหละ) โดยได้รับแรงบันดาลใจจากพระราชนิเวศมฤคทายวัน

ฉันว่าฉันไม่ค่อยได้กลิ่นเหมือนที่ได้กลิ่นที่พระราชนิเวศน์ อาจเพราะที่นั่นโปร่ง สบายลม แต่ที่นี่เป็นรีสอร์ต จะโปร่งได้แค่ไหนก็ต้องไม่เสียความเป็นส่วนตัวของแขก (แต่ฉันก็ไม่ได้ไปพระราชนิเวศน์มาสัก ๑๐ ปีได้แล้วมั้ง)

ใครจะเห็นว่าสถานที่สองแห่ง relate กันไหม อย่างไร
คงต้องสัมผัส แล้วรู้สึกกันเอาเองละนะ